๑๐. สุจจชชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๕๗๘ · บรรทัด ๒๘๗๙เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สุจฺจชํ วต นจฺจชิ วาจาย อททํ คิรึ กิญฺจิ ๑ ตสฺส จชนฺตสฺส วาจาย อททํ ๒ ปพฺพตํ ฯ
ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท ยํ น กยิรา น ตํ วเท อกโรนฺตํ ภาสมานํ ปริชานนฺติ ปณฺฑิตา ฯ
ราชปุตฺต นโม ตฺยตฺถุ สจฺเจ ธมฺเม ฐิโตวสิ ๓ ยสฺส เต พฺยสนํ ปตฺโต สจฺจสฺมึ รมเต มโน ฯ
ยา ทลิทฺที ทลิทฺทสฺส อฑฺฒา อฑฺฒสฺส กิตฺติมา ๔ สา หิสฺส ปรมา ภริยา สหิรญฺญสฺส อิตฺถิโยติ ฯ สุจฺจชชาตกํ ทสมํ ฯ ปุจิมนฺทวคฺโค ทุติโย ฯ ___________ ตสฺสุทฺทานํ อถ โจร สกสฺสป ขนฺติวโร ทุชฺชีวิตตา จ วรา ผรุสา #๑ ม. กึ หิตสฺส ... ฯ ๒ ม. อทุํ ฯ ๓ ม. ฐิโต จสิ ฯ ๔ ม. กิตฺติม ฯ อถ สุํ มตํ จ วสนฺต สุขํ สุจฺจชํวตนจฺจชินา จ ทส ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๕๗๘ หน้าที่ ๑๔๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด