๓. พรหมทัตตชาดก

ทฺวยํ ยาจนโก ราช พฺรหฺมทตฺต นิคจฺฉติ อลาภํ ธนลาภํ วา เอวํธมฺมา หิ ยาจนา ฯ

ยาจนํ โรทนํ อาหุ ปญฺจาลานํ รเถสภ โย ยาจนํ ปจฺจกฺขาติ ตมาหุ ปฏิโรทนํ ฯ

มํ มาทฺทสํสุ ๓ โรทนฺตํ ปญฺจาลา สุสมาคตา ตุวํ วา ปฏิโรทนฺตํ ตสฺมา อิจฺฉามหํ รโห ฯ

ททามิ เต พฺราหฺมณ โรหิณีนํ ควํ สหสฺสํ สห ปุงฺคเวน อริโย หิ อริยสฺส กถํ น ทชฺชา สุตฺวาน คาถา ตว ธมฺมยุตฺตาติ ฯ พฺรหฺมทตฺตชาตกํ ตติยํ ฯ #๑ ม. ปนาทปรมา ฯ ๒ สี. ยุ. ททฺทภ-ชาตกํ ฯ ๓ ม. มามทฺทสํสุ ฯ