๖. กักการุชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๖๐๒ · บรรทัด ๒๙๖๗เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
กาเยน โย นาวหเร วาจาย น มุสา ภเณ ยโส ลทฺธา น มชฺเชยฺย สเว กกฺการุมรหติ ฯ
ธมฺเมน วิตฺตเมเสยฺย น นิกตฺยา ธนํ หเร โภเค ลทฺธา น มชฺเชยฺย สเว กกฺการุมรหติ ฯ
ยสฺส จิตฺตํ อหาลิทฺทํ สทฺธา จ อวิราคินี เอโก สาทุํ น ภุญฺเชยฺย สเว กกฺการุมรหติ ฯ
สมฺมุขา วา ติโรกฺขา ๔ วา โย สนฺเต น ปริภาสติ #๑ ม. โคธราชชาตกํ ฯ ๒ ม. ปหูตํ ฯ ๓ ม. กิตฺเตสิ ฯ ๔ ยุ. ปโรกฺขา วา ฯ ยถาวาที ตถาการี สเว กกฺการุมรหตีติ ฯ กกฺการุชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๖๐๒ หน้าที่ ๑๔๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด