๔. ราโชวาทชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๖๓๔ · บรรทัด ๓๐๘๕เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ควญฺเจ ตรมานานํ ชิมฺหํ คจฺฉติ ปุงฺคโว สพฺพา คาวี ชิมฺหํ ยนฺติ ๓ เนตฺเต ชิมฺหํ คเต สติ ฯ
เอวเมว มนุสฺเสสุ โย โหติ เสฏฺฐสมฺมโต โส เจ อธมฺมํ จรติ ปเคว อิตรา ปชา สพฺพํ รฏฺฐํ ทุกฺขํ เสติ ราชา เจ โหติ อธมฺมิโก ฯ
ควญฺเจ ตรมานานํ อุชุํ คจฺฉติ ปุงฺคโว สพฺพา คาวี อุชุํ ยนฺติ ๔ เนตฺเต อุชุํ คเต สติ ฯ
เอวเมว มนุสฺเสสุ โย โหติ เสฏฺฐสมฺมโต โส เจปิ ๕ ธมฺมํ จรติ ปเคว อิตรา ปชา #๑ ม. ขีณผลนฺติ ฯ ๒ ม. ขตฺติเย ฯ ๓ ม. สพฺพา ตา ชิมฺหํ คจฺฉนฺติ ฯ #๔ ยุ. สพฺพา ตา อุชุํ คจฺฉนฺติ ฯ ๕ ม. สเจ ฯ สพฺพํ รฏฺฐํ สุขํ เสติ ราชา เจ โหติ ธมฺมิโกติ ฯ ราโชวาทชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๖๓๔ หน้าที่ ๑๕๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด