๘. จุลลธรรมปาลชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๗๓๗ · บรรทัด ๓๔๙๒เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ หตฺเถ เม เทว เฉทหิ ๒ ฯ
อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ ปาเท เม เทว เฉทหิ ๒ ฯ
อหเมว ทูสิยา ภูนหตา รญฺโญ มหาปตาปสฺส #๑ ม. ปโปถเยยฺยํ ฯ ๒ ม. เฉเทหิ ฯ เอตํ มุญฺจตุ ธมฺมปาลํ สีสํ เม เทว เฉทหิ ๑ ฯ
นห นูนิมสฺส รญฺโญ มิตฺตามจฺจา จ วิชฺชเร สุหทา เย น วทนฺติ ราชานํ มา ฆาตยิ โอรสํ ปุตฺตํ ฯ
นห นูนิมสฺส รญฺโญ มิตฺตา ญาตี จ วิชฺชเร สุหทา เย น วทนฺติ ราชานํ มา ฆาตยิ อตฺรชํ ปุตฺตํ ฯ
จนฺทนสารานุลิตฺตา พาหา ฉิชฺชนฺติ ธมฺมปาลสฺส ทายาทสฺส ปฐพฺยา ปาณา เม เทว รุชฺฌนฺตีติ ฯ จุลฺลธมฺมปาลชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๗๓๗ หน้าที่ ๑๗๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด