๔. ขัชโชปนกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๗๖๘ · บรรทัด ๓๖๐๐เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
โกนุ สนฺตมฺหิ ปชฺโชเต อคฺคิปริเยสนํ จรํ อทฺทกฺขิ รตฺตึ ๑ ขชฺโชตํ ชาตเวทํ อมญฺญถ ฯ
สฺวาสฺส ๒ โคมยจุณฺณานิ อภิมตฺถํ ติณานิ จ วิปรีตาย สญฺญาย นาสกฺขิ ปชฺชเลตเว ฯ
เอวมฺปิ อนุปาเยน อตฺถํ น ลภเต มูโค ๓ วิสาณโต ควํ โทหํ ยตฺถ ขีรํ น วินฺทติ ฯ
วิวิเธหิ อุปาเยหิ อตฺถํ ปปฺโปนฺติ มาณวา นิคฺคเหน อมิตฺตานํ มิตฺตานํ ปคฺคเหน จ ฯ #๑ ม. รตฺติ ฯ ๒ ม. สฺวสฺส ฯ ๓ ม. มิโค ฯ
เสนีโมกฺขูปลาเภน ๑ วลฺลภานํ นเยน จ ชคตึ ชคตีปาลา ๒ อาวสนฺติ วสุนฺธรนฺติ ฯ ขชฺโชปนกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๗๖๘ หน้าที่ ๑๗๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด