๙. มิตตวินทุกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๗๙๓ · บรรทัด ๓๖๘๐เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
กฺยาหํ เทวานมกรํ กึ ปาปํ ปกตํ มยา ยํ เม สิรสฺมึ โอหจฺจ จกฺกํ ภมติ มตฺถเก ฯ
อติกฺกมฺม รมณกํ สทามตฺตญฺจ ทูภกํ พฺรหฺมตรญฺจ ปาสาทํ เกนตฺเถน อิธาคโต ฯ
อิโต พหุตรา โภคา อตฺร มญฺเญ ภวิสฺสเร อิติ เอตาย สญฺญาย ปสฺส มํ พฺยสนํ คตํ ฯ
จตุพฺภิ อฏฺฐชฺฌคมา อฏฺฐาภิ จาปิ ๑ โสฬส โสฬสาภิ จ ทฺวตฺตึส อตฺริจฺฉํ จกฺกมาสโท อิจฺฉาหตสฺส โปสสฺส จกฺกํ ภมติ มตฺถเก ฯ
อุปริ วิสาลา ทุปฺปูรา ๒ อิจฺฉาวิสทคามินี ๓ #๑ ม. อฏฺฐาปิหิ จ ฯ ๒ สี. อุปริ วิสาลํ ทุปฺปูรํ ฯ ๓ ม. อิจฺฉาวิสฏคามินี ฯ เย จ ตํ อนุคิชฺฌนฺติ เต โหนฺติ จกฺกธาริโนติ ฯ มิตฺตวินฺทุกชาตกํ นวมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๗๙๓ หน้าที่ ๑๘๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด