๒. สูจิชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๙๑๑ · บรรทัด ๔๐๙๑เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อกกฺกสํ อผรุสํ ขรโธตํ สุปาสิยํ สุขุมํ ติขิณคฺคญฺจ โก สูจึ เกตุมิจฺฉติ ฯ
สุมชฺชญฺจ สุปาสญฺจ อนุปุพฺพสุวตฺติตํ ๕ ฆนฆาติมํ ปฏิตฺถทฺธํ โก สูจึ เกตุมิจฺฉติ ฯ
อิโตทานิ ปตายนฺติ สูจิโย พลิสานิ จ โกยํ กมฺมารคามสฺมึ สูจึ วิกฺเกตุมิจฺฉติ ฯ
อิโต สตฺถานิ คจฺฉนฺติ กมฺมนฺตา วิวิธา ปุถู โกยํ กมฺมารคามสฺมึ สูจึ วิกฺเกตุมรหติ ๖ ฯ #๑ ยุ. ภริยา ฯ ๒ ม. นเว ปิยมฺเมติ ฯ ๓ ม. ปรมา จ ฯ ๔ ม. โอจิตตฺเถน ฯ #๕ สี. อนุปุพฺพํ สุวฑฺฒิตํ ฯ ม. อนุปุพฺพํ สุวฏฺฏิตํ ฯ ๖ ม. วิกฺเกตุมิจฺฉติ ฯ
สูจิ ๑ กมฺมารคามสฺมึ วิกฺเกตพฺพา ปชานตา อาจริยา ปชานนฺติ ๒ กมฺมํ สุกตทุกฺกฏํ ฯ
อิมญฺจ ๓ เต ปิตา ภทฺเท สูจึ ชญฺญา มยา กตํ ตยา จ มํ นิมนฺเตยฺย ยญฺจตฺถญฺญํ ฆเร ธนนฺติ ฯ สูจิชาตกํ ทุติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๙๑๑ หน้าที่ ๒๐๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด