๓. ตุณฑิลชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๙๑๗ · บรรทัด ๔๑๐๗เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
นวจฺฉทฺทเก ๔ ทานิ ทิยฺยติ ปุณฺณายํ โทณิ สุวามินี ฐิตา พหุโก ชโน ปาสปาณิโก ๕ โน จ โข เม ปฏิภาติ ภุญฺชิตุํ ฯ
ตสสิ ภมสิ เลณมิจฺฉสิ อตาโณสิ กุหึ คมิสฺสสิ อปฺโปสฺสุโก ภุญฺช ตุณฺฑิล มํสตฺถาย [๖] โปสิยามเส ๗ ฯ
โอคห รหทํ อกทฺทมํ สพฺพํ เสทมลํ ปวาหย คณฺหาหิ นวํ วิเลปนํ #๑ ม. สูจี ฯ ๒ ม. อาจริยาว ชานนฺติ ฯ ๓ ม. อิมญฺเจ ฯ ๔ นวฉนฺนเก ฯ #๕ สี. ม. พหุเก ชเน ปาสปาณิเก ฯ ๖ ม. หิ ฯ ๗ ม. โปสิตามฺหเส ฯ ยสฺส คนฺโธ น กทาจิ ฉิชฺชติ ฯ
กตโม นุ รหโท อกทฺทโม กึสุ เสทมลนฺติ วุจฺจติ กตมญฺจ นวํ วิเลปนํ กสฺส ๑ คนฺโธ น กทาจิ ฉิชฺชติ ฯ
ธมฺโม รหโท อกทฺทโม ปาปํ เสทมลนฺติ วุจฺจติ สีลญฺจ นวํ วิเลปนํ ตสฺส คนฺโธ น กทาจิ ฉิชฺชติ ฯ
นนฺทนฺติ สรีรฆาติโน น จ นนฺทนฺติ สรีรธาริโน ปุณฺณาย [๒] ปุณฺณมาสิยา รมมานาว ชหนฺติ ชีวิตนฺติ ฯ ตุณฺฑิลชาตกํ ตติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๙๑๗ หน้าที่ ๒๐๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด