๕. หริตจชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๒๔๖ · บรรทัด ๕๒๑๗เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
Sutametaṃ mahābrahme kāme bhuñjati hārito kaccetaṃ vacanaṃ tucchaṃ kacci suddho irīyasi.
Evametaṃ mahārāja yathā te vacanaṃ sutaṃ @Footnote: 1 Ma. metti . 2 Ma. api nāma naṃ passeyyuṃ. Kummaggaṃ paṭipannosmi mohaneyyesu mucchito.
Adu 1- paññā kimatthikā nipuṇā sādhucintinī 2- yāya uppatitaṃ rāgaṃ kiṃ mano na vinodaye.
Cattārome mahārāja loke atibalā bhusā rāgo doso mado moho yattha paññā na gādhati.
Arahā sīlasampanno suddho carati hārito medhāvī paṇḍito ceva iti no sammato bhavaṃ.
Medhāvinampi hiṃsanti isidhammaguṇe rataṃ vitakkā pāpakā rāja subhā rāgūpasañhitā.
Uppannoyaṃ 3- sarīrajo rāgo vaṇṇavidūsano 4- tava taṃ pajaha namatthu 5- bahunāsi medhāvi sammato.
Te andhakaraṇe 6- kāme bahudukkhe mahāvise tesaṃ mūlaṃ gavesissaṃ chejjaṃ 7- rāgaṃ sabandhanaṃ.
Idaṃ vatvāna hārito isi saccaparakkamo kāmarāgaṃ virājetvā brahmalokūpago ahūti. Haritacajātakaṃ pañcamaṃ.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๒๔๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด