๘. จักกวากชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๒๗๔ · บรรทัด ๕๒๙๖เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
กาสายวตฺเถ สกุเณ วทามิ ทุเว ทุเว นนฺทมเน ๑ จรนฺเต กํ อณฺฑชํ อณฺฑชมานุเสสุ ชาตึ ปสํสนฺติ ตทิงฺฆ พฺรูถ ฯ
อเมฺห มนุสฺเสสุ มนุสฺสหึส อนุพฺพเต จกฺกวาเก วทนฺติ กลฺยาณภาวเมฺห ทิเชสุ สมฺมตา (อภีตรูปา ๒ วิจราม อณฺณเว) น ฆาสเหตุปิ กโรม ปาปํ ๓ ฯ
กึ อณฺณเว กานิ ผลานิ ภุญฺเช มํสํ กุโต ขาทถ จกฺกวากา กึ โภชนํ ภุญฺชถ โว อโนมา #๑ สี. ยุ. นนฺทิมเน ฯ ๒ ม. อภิรูปา ฯ ๓ ม. อิเม ปาฐา นตฺถิ ฯ พลญฺจ วณฺโณ จ อนปฺปรูโป ๑ ฯ
น อณฺณเว สนฺติ ผลานิ ธงฺก มํสํ กุโต ขาทิตุํ จกฺกวาเก เสวาลภกฺขมฺห อปาณโภชนา (น ฆาสเหตุปิ กโรม ปาปํ) อภีตรูปา วิจราม อณฺณเว ๒ ฯ
น เม อิทํ รุจฺจติ จกฺกวาเก ๓ อสฺมึ ภเว โภชนสนฺนิกาโส อโหสิ ปุพฺเพ ตโต เม อญฺญถา อิจฺเจว เม วิมติ เอตฺถ ชาตา ฯ
อหมฺปิ มํสานิ ผลานิ ภุญฺเช อนฺนานิ จ โลณิกเตลิกานิ รสํ มนุสฺเสสุ ลภามิ โภตฺตุํ สูโรว สงฺคามมุขํ วิเชตฺวา น จ เม ตาทิโส วณฺโณ จกฺกวาก ยถา ตว ฯ
อสุทฺธภกฺโขสิ ขณานุปาตี กิจฺเฉน เต ลพฺภติ อนฺนปานํ น ตุสฺสสิ รุกฺขผเลหิ ธงฺก มํสานิ วา ยานิ สุสานมชฺเฌ ฯ
โย สาหเสน อธิคมฺม โภเค #๑ ม. อนปฺปรูปา ฯ ๒ ม. อิเม ปาฐา นตฺถิ ฯ ๓ ม. จกฺกาวาก ฯ ปริภุญฺชติ ธงฺก ขณานุปาตี ตโต อุปกฺโกสติ นํ สภาโว อุปกฺกุฏฺโฐ วณฺณพลํ ชหาติ ฯ
อปฺปมฺปิ เจ นิพฺพุตึ ภุญฺชติ ยทิ อสาหเสน อปรูปฆาตี พลญฺจ วณฺโณ จ ตทสฺส โหติ น หิ สพฺโพ อาหารมเยน วณฺโณติ ฯ จกฺกวากชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๑๒๗๔ หน้าที่ ๒๖๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด