๒. กุมภชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๒๙๒ · บรรทัด ๙๒๓๒เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
โก ปาตุราสี ติทิวา นภมฺหิ โอภาสยํ สํวรึ จนฺทิมาว @เชิงอรรถ: ๑ ม. โกลฏฺฐิมธุสาฬิกา ฯ ๒ ม. วิปฺปสาขคฺคา ฯ ๓ ม. โกสมฺพสฬลา นีปา ฯ @ ๔ สี. จนฺทนสฺสโท ฯ ๕ ม. คธิโต ฯ สี. ยุ. คถิโต ฯ คตฺเตหิ เต รสฺมิโย นิจฺฉรนฺติ สเตรตา ๑- วิชฺชุริวนฺตลิกฺเข ฯ โส ฉินฺนวาตํ กมสิ อฆมฺหิ เวหายสํ คจฺฉสิ ติฏฺฐสิ จ อิทฺธี นุ เต วตฺถุกตา สุภาวิตา อนทฺธคูนมสิ เทวตานํ ฯ เวหายสํ กมฺมาคมฺม ๒- ติฏฺฐสิ กุมฺภํ กิณาถาติ ยเมตมตฺถํ โก วา ตุวํ กิสฺส วตายํ ๓- กุมฺโภ อกฺขาหิ เม พฺราหฺมณ เอตมตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๒๙๒ หน้าที่ ๔๗๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด