๙. เวยยาวัจจกเถราปทาน (๙๙)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๐๑ · บรรทัด ๓๒๕๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๐๑.๕๑| วิปสฺสิสฺส ภควโต มหาปุคฺคคโณ ๑- อหุ เวยฺยาวจฺจกโร อาสึ สพฺพกิจฺเจสุ พฺยาวโฏ ๒- ฯ |๑๐๑.๕๒| เทยฺยธมฺโม จ เม นตฺถิ สุคตสฺส มเหสิโน อวนฺทึ สตฺถุโน ปาเท วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๑๐๑.๕๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป เวยฺยาวจฺจํ อกาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เวยฺยาวจฺจสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๐๑.๕๔| อิโต จฏฺฐมเก กปฺเป ราชา อาสึ สุจินฺติโย ๓- สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๐๑.๕๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เวยฺยาวจฺจโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เวยฺยาวจฺจกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๐๑ หน้าที่ ๑๙๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด