๒. ญาณสัญญิกเถราปทาน (๑๐๒)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๐๔ · บรรทัด ๓๓๑๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
|104.7| Suvaṇṇavaṇṇaṃ sambuddhaṃ nisabhājāniyaṃ yathā tidhāppabhinnaṃ mātaṅgaṃ kuñjaraṃva mahesinaṃ. |104.8| Obhāsentaṃ disā sabbā sālarājaṃva 1- pupphitaṃ rathiyā paṭipajjantaṃ lokajeṭṭhaṃ naruttamaṃ 2- . |104.9| Ñāṇe cittaṃ pasādetvā paggahetvāna añjaliṃ pasannacitto sumano siddhatthaṃ abhivādayiṃ. |104.10| Catunavute ito kappe yaṃ kammamakariṃ tadā duggatiṃ nābhijānāmi ñāṇasaññāyidaṃ phalaṃ. |104.11| Tesattatimhito kappe soḷasāsuṃ naruttamā sattaratanasampannā cakkavattī mahabbalā. |104.12| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā ñāṇasaññiko thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Ñāṇasaññikattherassa apadānaṃ samattaṃ. @Footnote: 1 Ma. Yu. uḷurājaṃva pūritaṃ. 2 Ma. apassahaṃ.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๐๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด