๑. เสเรยยเถราปทาน (๑๒๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๒๓ · บรรทัด ๓๖๗๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
|123.1| Ajjhāyiko mantadharo tiṇṇaṃ vedāna pāragū abbhokāse ṭhito santo addasaṃ lokanāyakaṃ. |123.2| Sīhaṃ yathā vanacaraṃ byaggharājaṃva nittasaṃ tidhappabhinna mātaṅgaṃ kuñjaraṃva mahesinaṃ. |123.3| Sereyyakaṃ gahetvāna ākāse ukkhipiṃ ahaṃ buddhassa ānubhāvena parivārenti sabbaso. |123.4| Adhiṭṭhahi mahāvīro sabbaññū lokanāyako samantā pupphachadanaṃ okiriṃsu narāsabhaṃ. |123.5| Tato sā pupphakañcukā antovaṇṭā bahimukhā sattāhaṃ chadanaṃ katvā tato antaradhāyatha. |123.6| Tañca acchariyaṃ disvā abbhūtaṃ lomahaṃsanaṃ buddhe cittaṃ pasādesiṃ sugate lokanāyake. |123.7| Tena cittappasādena sukkamūlena codito kappānaṃ satasahassaṃ duggatiṃ nūpapajjahaṃ. |123.8| Paṇṇarasasahassamhi kappānaṃ pañcavīsate vilāmālā sanāmā ca 1- cakkavattī mahabbalā. |123.9| Paṭisambhidā catasso vimokkhāpica aṭṭhime chaḷabhiññā sacchikatā kataṃ buddhassa sāsananti. Itthaṃ sudaṃ āyasmā sereyyako thero imā gāthāyo abhāsitthāti. Sereyyakattherassa apadānaṃ samattaṃ.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๒๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด