๔. ปุปผฉทนิยเถราปทาน (๑๓๔)

|๑๓๖.๒๖| สุนนฺโท นาม นาเมน พฺราหฺมโณ มนฺตปารคู อชฺฌายโก ยาจโยโค วาชเปยฺยํ อยาชยิ ฯ |๑๓๖.๒๗| ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อคฺโค การุณิโก อิสิ ชนตํ อนุกมฺปนฺโต อมฺพเร จงฺกมิ ตทา ฯ |๑๓๖.๒๘| จงฺกมิตฺวาน สมฺพุทฺโธ สพฺพญฺญู โลกนายโก เมตฺตาย อผริ สตฺเต อปฺปมาณํ นิรูปธึ ฯ |๑๓๖.๒๙| วณฺเฏ ฉิตฺวาน ปุปฺผานิ พฺราหฺมโณ มนฺตปารคู สพฺเพ สิสฺเส สมาเนตฺวา อากาเส อุกฺขิปาปยิ ฯ |๑๓๖.๓๐| ยาวตา นครํ อาสิ ปุปฺผานํ ฉทนํ ตทา พุทฺธสฺส อานุภาเวน สตฺตาหํ น วิคจฺฉถ ฯ |๑๓๖.๓๑| เตเนว สุกฺกมูเลน อนุโภตฺวาน สมฺปทา สพฺพาสเว ปริญฺญาย ติณฺโณ โลเก วิสตฺติกํ ฯ |๑๓๖.๓๒| เอการเส กปฺปสเต ปญฺจตฺตึสาสุ ขตฺติยา อมฺพรํสสนามา เต จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๓๖.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผฉทนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุปฺผฉทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ