๗. ยุธิกปุปผิยเถราปทาน (๑๖๗)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๖๙ · บรรทัด ๔๔๗๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๖๙.๓๓| จนฺทภาคานทีตีเร อนุโสตํ วชามหํ สยมฺภุํ อทฺทสํ ตตฺถ สาลราชํว ผุลฺลิตํ ๑- ฯ |๑๖๙.๓๔| ปุปฺผํ ยุธิกมาทาย อุปคจฺฉึ มหามุนึ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๖๙.๓๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๖๙.๓๖| สตฺตสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป เอโก สามุทฺธโร อหุ ๒- สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๖๙.๓๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ยุธิกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ยุธิกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๖๙ หน้าที่ ๒๗๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด