๗. เอกทีปิยเถราปทาน (๑๗๗)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๗๙ · บรรทัด ๔๖๒๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๗๙.๓๐| ปทุมุตฺตรสฺส มุนิโน สลเฬ โพธิมุตฺตเม ปสนฺนจิตฺโต สุมโน เอกทีปํ อทาสหํ ฯ |๑๗๙.๓๑| ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ นิพฺพตฺเต ปุญฺญสญฺจเย ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ทีปทานสฺสิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. ราสํ ฯ |๑๗๙.๓๒| โสฬเส กปฺปสหสฺเส อิโต ๑- เต จตุโร ชนา จนฺทาภา นาม นาเมน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๗๙.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกทีปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกทีปิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ นวมํ ภาณวารํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๗๙ หน้าที่ ๒๗๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด