๘. มณิปูชกเถราปทาน (๑๗๘)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๘๐ · บรรทัด ๔๖๓๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๘๐.๓๔| โอเรน หิมวนฺตสฺส นทิกา สมฺปวตฺตถ ตสฺสา จานูปเขตฺตมฺหิ สยมฺภู วสเต ตทา ฯ |๑๘๐.๓๕| มณึ ปคฺคยฺห ปลฺลงฺกํ สาธุจิตฺตํ มโนรมํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๑๘๐.๓๖| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มณึ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๘๐.๓๗| อิโต จ ทฺวาทเส กปฺเป สตรํสีสนามกา อฏฺฐ ๒- เต ราชาโน อาสุํ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๘๐.๓๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. กปฺปสหสฺเสโต เม ... ฯ ๒ ยุ. อฏฺเฐเต ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มณิปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มณิปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๘๐ หน้าที่ ๒๗๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด