๓. ขัณฑผุลลิยเถราปทาน (๑๙๓)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๙๕ · บรรทัด ๔๘๕๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๙๕.๑๒| ผุสฺสสฺส โข ภควโต ถูโป อาสิ มหาวเน กุญฺชเรหิ ตทา ภินฺโน สํรูโฬฺห ๒- ปาทโป ตหึ ฯ |๑๙๕.๑๓| วิสมญฺจ สมํ กตฺวา สุธาปิณฺฑํ อทาสหํ ติโลกครุโน ตสฺส คุเณหิ ปริโตสิโต ฯ |๑๙๕.๑๔| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สุธาปิณฺฑสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๙๕.๑๕| สตฺตสตฺตติกปฺปมฺหิ ชิตเสนาสุํ โสฬส สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๙๕.๑๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ขณฺฑผุลฺลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ขณฺฑผุลฺลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๙๕ หน้าที่ ๒๙๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด