๖. สันธิตเถราปทาน (๒๑๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๑๘ · บรรทัด ๕๑๙๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๑๘]
|๒๑๘.๒๗| อสฺสตฺเถ หริโตภาเส สํวิรูฬฺหมฺหิ ปาทเป เอกํ พุทฺธคตํ สญฺญํ อลภิตฺถํ ๑- ปฏิสฺสโต ฯ |๒๑๘.๒๘| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา [๒]- ตสฺสา สญฺญาย วาหสา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย ฯ |๒๑๘.๒๙| อิโต เตรสกปฺปมฺหิ วนิทฺโธ ๓- นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๑๘.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สนฺธิโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สนฺธิตตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๑๘ หน้าที่ ๓๑๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด