๒. ภาชนทายกเถราปทาน (๒๓๒)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๓๔ · บรรทัด ๕๔๓๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๓๔]
|๒๓๔.๕| นคเร พนฺธุมติยา กุมฺภกาโร อหํ ตทา ภาชนํ อนุปาเลสึ ภิกฺขุสงฺฆสฺส ตาวเท ฯ |๒๓๔.๖| เอกนวุติโต กปฺเป ภาชนํ อนุปาลยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภาชนสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๓๔.๗| เตปญฺญาเส อิโต กปฺเป อนนฺตชลินามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๓๔.๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภาชนทายโก ๑- เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ภาชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๓๔ หน้าที่ ๓๒๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด