๔. วิรวิปุปผิยเถราปทาน (๒๔๔)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๔๖ · บรรทัด ๕๕๗๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๔๖]
|๒๔๖.๑๔| ขีณาสวสหสฺเสหิ นิยฺยาติ โลกนายโก วิรวิปุปฺผํ ปคฺคยฺห ๑- พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๒๔๖.๑๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๔๖.๑๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วิรวิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ วิรวิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๔๖ หน้าที่ ๓๓๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด