๘. ปรรณทายกเถราปทาน (๒๕๘)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๖๐ · บรรทัด ๕๗๔๓
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๖๐.๒๘| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ วากจีรธโร อหํ อโลณปณฺณภกฺโขมฺหิ นิยเมสุ จ สํวุโต ฯ |๒๖๐.๒๙| ปาตราเส อนุปฺปตฺเต สิทฺธตฺโถ อุปคญฺฉิ มํ ตาหํ พุทฺธสฺส ปาทาสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ ฯ |๒๖๐.๓๐| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปณฺณมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปณฺณทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๖๐.๓๑| สตฺตวีสมฺหิ กปฺปมฺหิ ราชา อาสึ ยทตฺถิโย ๑- สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๖๐.๓๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปณฺณทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปณฺณทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๖๐ หน้าที่ ๓๔๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด