๓. อัฑฒจันทิยเถราปทาน (๒๖๓)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๖๕ · บรรทัด ๕๘๑๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๖๕.๑๐| ติสฺสสฺส โข ภควโต โพธิยา ปาทปุตฺตเม ๒- อฑฺฒจนฺทํ มยา ทินฺนํ ธรณีรุหปาทเป ฯ |๒๖๕.๑๑| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ จนฺทมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โพธิปูชายิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ โป. จตุนวุเต ฯ ๒ ยุ. สพฺพตฺถ ปาทมุตฺตเม ฯ |๒๖๕.๑๒| ปญฺจวีเส อิโต กปฺเป เทวโล นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๖๕.๑๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อฑฺฒจนฺทิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อฑฺฒจนฺทิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๖๕ หน้าที่ ๓๔๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด