๑. สุวรรณพิมโพหนิยเถราปทาน (๒๗๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๗๓ · บรรทัด ๕๙๑๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๗๓]
|๒๗๓.๑| เอกาสนํ อหมทํ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ พิพฺโพหนญฺจ ปาทาสึ อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยา ฯ |๒๗๓.๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป พิพฺโพหนมทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พิพฺโพหนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๗๓.๓| อิโต เตสฏฺฐิเม กปฺเป อสโม นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๗๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุวณฺณพิพฺโพหนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สุวณฺณพิพฺโพหนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๗๓ หน้าที่ ๓๕๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด