๕. เอกัญชลิยเถราปทาน (๒๗๕)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๗๗ · บรรทัด ๕๙๖๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๗๗.๑๙| อุทุมฺพเร วสนฺตสฺส นิยเต ปณฺณสนฺถเร วุตฺโถกาโส มยา ทินฺโน สมณสฺส มเหสิโน ฯ |๒๗๗.๒๐| ติสฺสสฺส ทิปทินฺทสฺส โลกนาถสฺส ตาทิโน อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน สนฺถรึ ปุปฺผสนฺถรํ ฯ |๒๗๗.๒๑| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กรึ ปุปฺผสนฺถรํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๗๗.๒๒| อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ อโหสึ มนุชาธิโป เอกอญฺชลิโก นาม จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๗๗.๒๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกญฺชลิโย ๑- เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกญฺชลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๗๗ หน้าที่ ๓๕๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด