๗. อปทานิยเถราปทาน (๒๘๗)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๘๙ · บรรทัด ๖๑๒๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๘๙]
|๒๘๙.๓๐| อปทานํ สุคตานํ กิตฺตยึหํ ๒- มเหสินํ ปาเท จ สิรสา วนฺทึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. นิยฺยาเทสิ ฯ ๒ โป. ยุ. กิตฺตยิสฺสํ ฯ |๒๘๙.๓๑| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป อปทานํ ปกิตฺตยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิตฺตนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๘๙.๓๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อปทานิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อปทานิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๘๙ หน้าที่ ๓๖๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด