๗. เทสกิตติกเถราปทาน (๒๙๗)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๙๙ · บรรทัด ๖๒๕๘
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๙๙.๓๑| อุปสาลฺหกนาโมหํ ๑- อโหสึ พฺราหฺมโณ ตทา กานนํ วนโมคยฺห๒- โลกนาถํ ๓- นราสภํ ฯ |๒๙๙.๓๒| ทิสฺวาน วนฺทิ ๔- ปาเทสุ โลกาหุติปฏิคฺคหํ ปสนฺนจิตฺตํ มํ ญตฺวา พุทฺโธ อนฺตรธายถ ฯ |๒๙๙.๓๓| กานนา อภินิกฺขมฺม พุทฺธเสฏฺฐํ อนุสฺสรึ ตนฺเทสํ กิตฺตยิตฺวาน กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๒๙๙.๓๔| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เทสมภิกิตฺตยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิตฺตนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๙๙.๓๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทสกิตฺติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เทสกิตฺติกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๙๙ หน้าที่ ๓๗๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด