๑. ปทุมเกสริยเถราปทาน (๓๐๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๐๓ · บรรทัด ๖๓๒๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๐๓.๑| อิสิสงฺเฆ อหํ ปุพฺเพ อาสึ มาตงฺควารโณ มเหสีนํ ปสาเทน ปทุมเกสรโมกิรึ ๒- ฯ |๓๐๓.๒| ปจฺเจกชินเสฏฺเฐสุ ธุตราเคสุ ตาทิสุ เตสุ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๓๐๓.๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป เกสรํ โอกิรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๐๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ติสตํ อปทานานํ ฯ ๒ ม. ปทฺธเกสรโมกิรึ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมเกสริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปทุมเกสริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๐๓ หน้าที่ ๓๗๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด