๑. มันทารวิยเถราปทาน (๓๖๑)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๖๓ · บรรทัด ๗๔๒๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๖๓]
|๓๖๓.๑| ตาวตึสา อิธาคนฺตฺวา มงฺคโล นาม มาณโว มนฺทารวํ คเหตฺวาน วิปสฺสิสฺส มเหสิโน ฯ |๓๖๓.๒| สมาธินา นิสินฺนสฺส มตฺถเก ธารยึ อหํ สตฺตาหํ ธารยิตฺวาน เทวโลกํ ปุนาคมึ ฯ |๓๖๓.๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ พุทฺธํ ๑- อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๖๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มนฺทารวิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มนฺทารวิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๖๓ หน้าที่ ๔๔๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด