๙. ติมิรปุปผิยเถราปทาน (๓๖๙)

|๓๗๑.๓๑| จนฺทภาคานทีตีเร อนุโสตํ วชามหํ อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ สาลราชํว ปุปฺผิตํ ๑- ฯ |๓๗๑.๓๒| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปจฺเจกมุนิมุตฺตมํ คเหตฺวา ติมิรํ ปุปฺผํ มตฺถเก โอกิรึ อหํ ฯ |๓๗๑.๓๓| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๗๑.๓๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติมิรปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติมิรปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ผุลฺลิตํ ฯ