๑๐. สลฬปุปผิยเถราปทาน (๓๗๐)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๗๒ · บรรทัด ๗๕๒๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๗๒.๓๕| จนฺทภาคานทีตีเร อโหสึ กินฺนโร ตทา อถทฺทสํ ๑- เทวเทวํ จงฺกมนฺตํ นราสภํ ฯ |๓๗๒.๓๖| โอจินิตฺวาน สลฬํ พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ ๒- อุปสิงฺฆิ มหาวีโร สลฬํ เทวคนฺธิกํ ฯ |๓๗๒.๓๗| ปฏิคฺคเหตฺวา สมฺพุทฺโธ วิปสฺสี โลกนายโก อุปสิงฺฆิ มหาวีโร เปกฺขมานสฺส เม ตทา ๓- ฯ |๓๗๒.๓๘| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน วนฺทิตฺวา ทิปทุตฺตมํ อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน ปุน ปพฺพตมารุหึ ฯ |๓๗๒.๓๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๗๒.๔๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สลฬปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สลฬปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ มนฺทารวญฺจ กกฺการุ ภิสเกสรปุปฺผิโย @เชิงอรรถ: ๑ ม. ตตฺถทฺทสํ ฯ ๒ ม. ยุ. ปุปฺผํ พุทฺธสฺสทาสหํ ฯ ๓ ม. สโต ฯ องฺโกลโก กทมฺพี จ อุทฺทาลํ เอกจมฺปโก ติมิรํ สลฬญฺเจว คาถา ตาฬีสเมว จ ฯ มนฺทารวปุปฺผิยวคฺโค สตฺตตฺตึโส ฯ -----------
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๗๒ หน้าที่ ๔๕๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด