๖. คันธมุฏฐิยเถราปทาน (๓๗๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๗๘ · บรรทัด ๗๖๒๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๗๘.๓๓| จิตเก กยิรมาเน นานาคนฺเธ สมาคเต ๑- ปสนฺนจิตฺโต สุมโน คนฺธมุฏฺฐึ อปูชยึ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สมาหเต ฯ |๓๗๘.๓๔| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป จิตกํ ยํ อปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ จิตปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๗๘.๓๕| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๗๘.๓๖| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๓๗๘.๓๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺธมุฏฺฐิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ คนฺธมุฏฺฐิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๗๘ หน้าที่ ๔๕๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด