๙. สุมนทามิยเถราปทาน (๓๗๙)

|๓๘๑.๔๘| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต นฺหาตกสฺส ตปสฺสิโน กตฺวาน สุมนทามํ ธารยึ ปุรโต ฐิโต ฯ |๓๘๑.๔๙| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทามํ อภิปูชยึ ๑- ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สุมนทามสฺสิทํ ๒- ผลํ ฯ |๓๘๑.๕๐| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๘๑.๕๑| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๓๘๑.๕๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุมนทามิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สุมนทามิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. .. ธารยึ ตทา ฯ ๒ ม. ยุ. สุมนธารเณ ผลํ ฯ