๖. ติณสันถารทายกเถราปทาน (๗๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๗๘ · บรรทัด ๒๘๗๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๗๘.๒๒| หิมวนฺตสฺส อวิทูเร มหาชาตสฺสโร อหุ สตฺตปตฺเตหิ สญฺฉนฺโน นานาสกุณมาลโย ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. โลกาหุติปฏิคฺคเห ฯ |๗๘.๒๓| ตมฺหิ นฺหาตฺวา จ ปิตฺวา จ อวิทูเร วสามหํ อทฺทสํ สมณานคฺคํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ |๗๘.๒๔| มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลเก อนุตฺตโร อพฺภโต โอโรหิตฺวาน ภูมิยํ ฐาติ ๑- ตาวเท ฯ |๗๘.๒๕| ลายเนน ๒- ติณํ คยฺห นิสีทนมทาสหํ นิสีทิ ภควา ตตฺถ ติโลกปติ ๓- นายโก ฯ |๗๘.๒๖| สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อวนฺทึ โลกนายกํ อุกฺกุฏิโก ๔- อวสกฺขิ นิชฺฌายนฺโต มหามุนึ ฯ |๗๘.๒๗| เตน จิตฺตปฺปสาเทน นิมฺมานํ อุปปชฺชหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถารสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๗๘.๒๘| อิโต ทุติยเก กปฺเป มิตฺตสมฺมตขตฺติโย ๕- สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๗๘.๒๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสนฺถารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติณสนฺถารทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๗๘ หน้าที่ ๑๗๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด