๖. รังสิสัญญิกเถราปทาน (๘๖)
เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๘๘ · บรรทัด ๓๐๖๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๘๘.๓๕| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ วากจีรธโร อหํ จงฺกมํ จ สมารุโฬฺห นิสีทึ ปาจินามุโข ฯ |๘๘.๓๖| ปพฺพเต สุคตํ ทิสฺวา ผุสฺสํ ฌานรตํ สทา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน รํเส จิตฺตํ ปสาทยึ ฯ |๘๘.๓๗| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ๓- ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ รํสิสญฺญายิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. รํสยา ฯ ๒ ม. อุกฺกุฏี ฯ ๓ ม. ยุ. ยํ สญฺญมลภึ ตทา ฯ |๘๘.๓๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รํสิสญฺญิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ รํสิสญฺญิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๘๘ หน้าที่ ๑๘๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด