๕. สุปฏทายกเถราปทาน
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๑๑๕ · บรรทัด ๒๕๑๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๑๕.๓๑| ทิวาวิหารา นิกฺขนฺโต วิปสฺสี โลกนายโก ลหุํ สุปฏิกํ ๒- ทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๑๑๕.๓๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สุปฏิกมทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สุปฏสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๑๑๕.๓๓| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๑๑๕.๓๔| สฺวาคตํ วต เม อาสิ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๑๕.๓๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุปฏทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สุปฏทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๑๑๕ หน้าที่ ๑๖๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด