๓. มัณฑปทายิกาเถริยาปทาน
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๑๔๓ · บรรทัด ๔๑๑๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๑๔๓.๒๖| โกนาคมนพุทฺธสฺส มณฺฑโป การิโต มยา ถูปญฺจ ๑- ปวรมทํ พุทฺธสฺส โลกพนฺธุโน ฯ |๑๔๓.๒๗| ยํ ยํ ชนปทํ ยามิ นิคเม ราชธานิโย สพฺพตฺถ ปูชิตา โหมิ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ |๑๔๓.๒๘| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาคีว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสวา ฯ |๑๔๓.๒๙| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๔๓.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ มณฺฑปทายิกา ภิกฺขุนี อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มณฺฑปทายิกาเถริยา อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๑๔๓ หน้าที่ ๒๕๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด