๔. มหาสุทัสนจริยา

|๔.๒๙| กุสาวติมฺหิ นคเร ยทา อาสึ มหีปติ มหาสุทสฺสโน นาม จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๔.๓๐| ตตฺถาหํ ทิวเส ติกฺขตฺตุํ โฆสาเปมิ ตหึ ตหึ โก กึ อิจฺฉติ ปตฺเถติ กสฺส กึ ทิยฺยตู ธนํ ฯ |๔.๓๑| โก ฉาตโก โก ตสิโต โก มาลํ โก วิเลปนํ นานารตฺตานิ วตฺถานิ โก นคฺโค ปริทหิสฺสติ โก ปเถ ฉตฺตมาเทติ โกปาหนา มุทู สุภา ฯ @เชิงอรรถ: ๑-๒ ยุ. ตสฺมึ ฯ |๔.๓๒| อิติ สายญฺจ ปาโต จ โฆสาเปมิ ตหึ ตหึ น ตํ ทสสุ ฐาเนสุ น หิ ๑- ฐานสเตสุ วา ฯ |๔.๓๓| อเนกสตฐาเนสุ ปฏิยตฺตํ ยาจเก ธนํ ทิวา วา ยทิวา รตฺตึ ยทิ เอติ วณิพฺพโก ฯ |๔.๓๔| ลทฺธา ยทิจฺฉกํ โภคํ ปูรหตฺโถว คจฺฉติ เอวรูปํ มหาทานํ อทาสึ ยาวชีวิกํ ฯ |๔.๓๕| นปาหํ เทสฺสํ ธนํ ทมฺมิ นปิ นตฺถิ นิจโย มยิ ยถาปิ อาตุโร นาม โรคโต ปริมุตฺติยา ฯ |๔.๓๖| ธเนน เวชฺชํ ตปฺเปตฺวา โรคโต ปริมุจฺจติ ตเถวาหํ ชานมาโน ปริปูเรตุํ อเสสโต ฯ |๔.๓๗| อูนมนํ ปูรยิตุํ เทมิ ทานํ วณิพฺพเก นิราลโย อปจฺจาโส สมฺโพธิมนุปตฺติยาติ ฯ มหาสุทสฺสนจริยํ จตุตฺถํ ฯ