๑. ยุธัญชยจริยา

|๒๑.๑| ยทาหํ อมิตยโส ราชปุตฺโต ยุธญฺชโย อุสฺสาวพินฺทุํ สุริยาตเป ปติตํ ทิสฺวาน สํวิชึ ฯ |๒๑.๒| ตเมวาธิปตึ ๓- กตฺวา สํเวคมานุพฺรูหยึ มาตุปิตุญฺจ วนฺทิตฺวา ปพฺพชฺชมนุยาจิหํ ฯ |๒๑.๓| ยาจนฺติ มํ ปญฺชลิกา สเนคมา สรฏฺฐกา อชฺเชว ปุตฺต ปฏิปชฺช อิทฺธํ ผีตํ มหามหึ ฯ |๒๑.๔| สราชเก สโอโรเธ สเนคเม สรฏฺฐเก กรุณํ ปริเทวนฺเต อนเปกฺโข ๔- ปริจฺจชึ ฯ |๒๑.๕| เกวลํ ปฐวีรชฺชํ ญาติปริชนํ ยสํ จชมาโน น จินฺเตสึ โพธิยาเยว การณา ฯ |๒๑.๖| มาตา ปิตา น เม เทสฺสา นปิ เม เทสฺสา ๕- มหายสา สพฺพญฺญุตํ ปิยํ มยฺหํ ตสฺมา รชฺชํ ปริจฺจชินฺติ ฯ ยุธญฺชยจริยํ ปฐมํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. เอเต นว สีลพลา ฯ ๒ ม. นิยฺยตฺตํ ฯ ๓ ม. ยุ. ตนฺเยวาธิปตึ ฯ @ ๔ ม. อนเปกฺโขว ฯ ยุ. ... หิ ฯ ๕ ม. ยุ. เทสฺสํ มหายสํ ฯ