๑๓. สุวรรณสามจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๔๑ · บรรทัด ๙๔๑๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๓]
|๓๓.๑๑๒| สาโม ยทา วเน อาสึ สกฺเกน อภินิมฺมิโต ปวเน สีหพฺยคฺเฆหิ เมตฺตายมุปนามยึ ฯ |๓๓.๑๑๓| สีหพฺยคฺเฆหิ ทีปีหิ อจฺเฉหิ มหิเสหิ จ ปสทมิควราเหหิ ปริวาเรตฺวา วเน วสึ ฯ |๓๓.๑๑๔| น มํ โกจิ อุตฺตสติ นปิหํ ภายามิ กสฺสจิ เมตฺตา พเลนุปตฺถทฺโธ รมามิ ปวเน ตทาติ ฯ สุวณฺณสามจริยํ เตรสมํ ฯ ------------------
ซ่อนที่มาต่าง
สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา
- พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๓ ภาษาบาลี อักษรไทย พระสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๕ สุตฺต. ขุ. อปทานํ (๒) พุทฺธวํโส จริยาปิฏกํ เตรสมํ สุวณฺณสามจริยํ [๓๓]
- —E-Tipitaka
- ------------------
- ___________________ จุทฺทสมํ เอกราชจริยํE-Tipitaka
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๔๑ หน้าที่ ๕๙๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด