๑๓. สุวรรณสามจริยา
เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๔๑ · บรรทัด ๙๔๑๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๓]
|๓๓.๑๑๒| สาโม ยทา วเน อาสึ สกฺเกน อภินิมฺมิโต ปวเน สีหพฺยคฺเฆหิ เมตฺตายมุปนามยึ ฯ |๓๓.๑๑๓| สีหพฺยคฺเฆหิ ทีปีหิ อจฺเฉหิ มหิเสหิ จ ปสทมิควราเหหิ ปริวาเรตฺวา วเน วสึ ฯ |๓๓.๑๑๔| น มํ โกจิ อุตฺตสติ นปิหํ ภายามิ กสฺสจิ เมตฺตา พเลนุปตฺถทฺโธ รมามิ ปวเน ตทาติ ฯ สุวณฺณสามจริยํ เตรสมํ ฯ ------------------
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๔๑ หน้าที่ ๕๙๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด