ทุกขาหารกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๖๒๒ · บรรทัด ๖๖๒๙
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ทุกฺขาหาโร มคฺคงฺคํ มคฺคปริยาปนฺนนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ เย เกจิ ทุกฺขนฺติ วาจํ ภาสนฺติ สพฺเพ เต มคฺคํ ภาเวนฺตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ
เย เกจิ ทุกฺขนฺติ วาจํ ภาสนฺติ สพฺเพ เต มคฺคํ ภาเวนฺตีติ ฯ อามนฺตา ฯ พาลปุถุชฺชนา ทุกฺขนฺติ วาจํ ภาสนฺติ พาลปุถุชฺชนา มคฺคํ ภาเวนฺตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ มาตุฆาตโก ฯเปฯ ปิตุฆาตโก อรหนฺตฆาตโก รุหิรุปฺปาทโก ฯเปฯ สงฺฆเภทโก ทุกฺขนฺติ วาจํ ภาสติ สงฺฆเภทโก ๓ มคฺคํ ภาเวตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ ทุกฺขาหารกถา ฯ #๑. ม. วิหริสฺสติ. ๒ สํ. สคาถ. ๒๑๐ ฯ ๓. ม. โลหิตุปฺปาทโก. จิตฺตฏฺฐิติกถา
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๓๗ ข้อ ๖๒๒ หน้าที่ ๒๒๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด