ปริยาปันนทุกนปริยาปันนทุกะ
เล่มที่ ๔๕ · ข้อ ๗๒๑ · บรรทัด ๔๕๐๔
นิยยานิกทุกนนิยยานิกทุกะ · นิยตทุกนนิยตทุกะ · สอุตตรทุกนสอุตตรทุกะ · สรณทุกนสรณทุกะ คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ตัวบทจาก 84000.org
ภาษาไทย ฉบับหลวง
ธรรมที่ไม่ใช่ปริยาปันนธรรม อาศัยปริยาปันนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม อาศัยอปริยาปันนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริยาปันนธรรม อาศัยอปริยาปันนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่ปริยาปันนธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม อาศัยอปริยาปันน ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อปริยาปันนธรรม อาศัยปริยาปันนธรรม และอปริยาปันนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕ นิยยานิกทุกนนิยยานิกทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่นิยยานิกธรรม อาศัยนิยยานิกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย ธรรมที่ไม่ใช่นิยยานิกธรรม อาศัยอนิยยานิกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕ นิยตทุกนนิยตทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่นิยตธรรม อาศัยนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย ธรรมที่ไม่ใช่นิยตธรรม อาศัยอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕ สอุตตรทุกนสอุตตรทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่อนุตตรธรรม อาศัยสอุตตรธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนุตตรธรรม อาศัยอนุตตรธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สอุตตรธรรม อาศัยอนุตตรธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สอุตตรธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนุตตรธรรม อาศัยอนุตตรธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนุตตรธรรม อาศัยสอุตตรธรรม และอนุตตรธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕ สรณทุกนสรณทุกะ
ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยสรณธรรม และอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๕
ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๒ ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๓ ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มี " ๓ สหชาตวารก็ดี ปัจจยวารก็ดี นิสสยวารก็ดี สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี พึงให้พิสดารเหมือนปฏิจจวาร
สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยเหตุปัจจัย สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม โดยเหตุปัจจัย สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม โดย เหตุปัจจัย อรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยเหตุปัจจัย
สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๔ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๔ ในอธิปติปัจจัย มี " ๕ ในอนันตรปัจจัย มี " ๔ ในอวิคตปัจจัย มี " ๕
สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย เป็น ปัจจัยโดยสหชาตปัจจัย เป็นปัจจัยโดยอุปนิสสยปัจจัย เป็นปัจจัยโดยปัจฉาชาตปัจจัย เป็น ปัจจัยโดยกัมมปัจจัย
สรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย เป็น ปัจจัยโดยสหชาตปัจจัย เป็นปัจจัยโดยนิสสยปัจจัย ฯลฯ
ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๗ ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๗ ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มีวาระ ๗ ในปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย มี " ๗ ในปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มี " ๔
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๔
ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๔ ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น อนุโลมปัจจนียทุกปัฏฐาน จบ. อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน เหตุทุกกุสลัตติกนเหตุทุกนกุสลัตติกะ
ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง เล่มที่ ๔๕ ข้อ ๗๒๑ หน้าที่ ๒๗๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด