จุลลสุตโสมชาดก
ว่าด้วยพระเจ้าจุลลสุตโสมออกบวช
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๕๑๙ · บรรทัด ๑๐๕๖๔ · ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑

อรรถกถาชาดก ตอนที่ ๑ จาก ๓
เรื่องเล่า
พระศาสดาเมื่อเสด็จประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภเนกขัมมบารมี ตรัสพระธรรมเทศนานี้มีคำเริ่มต้นว่า อามนฺตยามิ นิคมํ ดังนี้.
เรื่องปัจจุบันนิทาน เช่นเดียวกับในมหานารทกัสสปชาดก. (ส่วนอดีตนิทานมีดังต่อไปนี้)
ก็ในอดีตกาล พระนครพาราณสีได้มีชื่อว่า " สุทัสน นคร " พระราชาทรงพระนามว่าพรหมทัต เสด็จประทับอยู่ในพระนครนั้น พระโพธิสัตว์ทรงบังเกิดในพระครรภ์แห่งพระอัครมเหสีของท้าวเธอ ล่วงไปได้ ๑๐ เดือนก็ประสูติจากพระครรภ์ของพระมารดา ก็พระพักตร์ของพระกุมารนั้น มีสิริประหนึ่งดวงจันทร์ในวันเพ็ญ ด้วยเหตุนั้น พระชนกชนนีจึงทรงขนานพระนามว่า " โสมกุมาร ". ราชกุมารนั้นพอรู้เดียงสาแล้ว เป็นผู้สนใจในสุตะมีการฟังเป็นปกติ ด้วยเหตุนั้น ชาวประชาจึงถวายพระนามว่า " สุตโสม " ครั้นเจริญวัยแล้ว พระราชกุมาร เสด็จไปเรียนศิลปศาสตร์ในเมืองตักกศิลาเสด็จกลับมา ก็ได้เศวตฉัตรของพระชนก เสวยราชสมบัติโดยธรรม ได้มีพระอิสริยยศยิ่งใหญ่ พระองค์มีสนมกำนัลใน หมื่นหกพันนาง มีพระนางจันทาเทวีเป็นประธาน. ในเวลาต่อมา ท้าวเธอก็เจริญด้วยพระโอรสธิดาจนไม่ทรงยินดีด้วยฆราวาสวิสัย มีพระประสงค์ที่จะเสด็จไปสู่ป่า ทรงผนวช. วันหนึ่งจึงตรัสเรียกนายภูษามาลามาตรัสสั่งว่า แน่ะเจ้า เมื่อใด เจ้าเห็นผมที่เศียรของเราหงอกแล้ว เจ้าพึงบอกเราเมื่อนั้น. นายภูษามาลาก็รับพระราชดำรัสของท้าวเธอ เวลาต่อมา ก็เห็นพระเกศาหงอกจึงกราบทูลให้ทรงทราบ เมื่อพระราชาตรัสสั่งว่า เจ้าภูษามาลา ถ้าเช่นนั้นเจ้าจงถอนผมนั้น มาวางไว้ในมือเราจึงเอาแหนบทองถอนพระเกศา มาวางไว้ในพระหัตถ์. พระมหาสัตว์ทอดพระเนตรดูพระเกศาหงอกนั้น ก็ตกพระทัยว่า สรีระของเราถูกชราครอบงำแล้วจึงทรงถือเส้นพระเกศาหงอกนั้นเสด็จลงจากปราสาท ประทับนั่งบนราชบัลลังก์ที่แต่งตั้งไว้ ณ ที่เฝ้าของมหาชน แล้วตรัสสั่งให้เรียกอำมาตย์ประมาณแปดหมื่นมีเสนาบดีเป็นประมุข พราหมณ์หกหมื่น มีปุโรหิตเป็นประธาน และชาวแว่นแคว้นชาวนิคมเป็นต้นอื่น ๆ มาเฝ้าเป็นจำนวนมาก แล้วตรัสว่า เกศาหงอกเกิดที่เศียรของเราแล้ว เราเป็นคนแก่เฒ่า ท่านทั้งหลายจงรับรู้ความที่เราจะออกบรรพชา ดังนี้แล้ว ตรัสคาถาที่ ๑ ความว่า
เราขอบอกชาวเมือง มิตร อำมาตย์ และข้าราชบริพาร ผมที่เศียรของเรา เกิดหงอกแล้ว บัดนี้ เราพอใจบรรพชาเพศ.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อามนฺตยามิ ความว่า เราขอประกาศให้ท่านทั้งหลายรับรู้. บทว่า โรจหํ ความว่า เราพอใจ ดูก่อนท่านผู้เจริญทั้งหลาย ท่านทั้งหลายจงรับรู้ว่า เรานั้นจะบรรพชา.
บรรดาชนทั้งหลายที่ได้ฟังพระราชาดำรัสเหล่านั้น อำมาตย์คนหนึ่งเป็นคนองอาจแกล้วกล้า กราบทูลคาถา ความว่า
อย่างไรหนอพระองค์จึงรับสั่งความไม่เจริญแก่ ข้าพระพุทธเจ้า ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ พระองค์ ทรงปักพระแสงศรที่อกของข้าพระพุทธเจ้า พระชายา ของพระองค์มีถึง ๗๐๐นาง พระนางเหล่านั้นของ พระองค์ จักเป็นอยู่อย่างไรหนอ.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อภุํ ได้แก่ สิ่งอันไม่เป็นความเจริญบทว่า อุรสิ กปฺเปสิ ความว่า พระองค์ทรงยังพระศัสตราอันล้างแล้วด้วยดีให้ไหวใกล้ทรวงอกของข้าพระพุทธเจ้า. บทว่า สสฺตสตา นี้ อำมาตย์นั้นกล่าวหมายถึง ขัตติยกัญญาผู้มีชาติเสมอกัน. บทว่า กถํ นุ เต ตา ภวิสฺสนฺติ ความว่า พระราชชายาของพระองค์เหล่านั้น เมื่อพระองค์ทรงผนวชเสียแล้วจักเป็นอนาถา หาที่พึ่งมิได้ จักอยู่ได้อย่างไร การที่พระองค์ทรงทำนางเหล่านั้นให้ไม่มีที่พึ่ง แล้วทรงผนวชนี้ ไม่สมควรเลย พระเจ้าข้า.
ลำดับนั้น พระมหาสัตว์ตรัสคาถาที่ ๓ ความว่า
นางเหล่านั้นยังสาว จักปรากฏเอง นางเหล่านั้น จักไปพึ่งพิงพระราชาองค์อื่นก็ได้ ส่วนเราปรารถนา สวรรค์ ด้วยเหตุดังนั้น เราจึงจักบรรพชา.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปญฺายนฺติ ความว่า นารีเหล่านั้นจักปรากฏด้วยกิจของตน ๆ เราเป็นอะไรของนางเหล่านี้ ทุกนางล้วนยังสาวพระราชาอื่น ๆ ก็ยังมี นารีเหล่านี้ จักไปพึ่งพระราชาอื่น ๆ นั้นได้.
อำมาตย์เป็นต้น เมื่อไม่สามารถจะทูลทัดทานพระโพธิสัตว์ได้ จึงพากันไปยังสำนักของพระมารดาแห่งพระโพธิสัตว์ กราบทูลเนื้อความนั้นให้ทรงทราบ. พระราชชนนี รีบเสด็จมาโดยด่วน ตรัสว่า ลูกรัก ข่าวว่าเจ้าประสงค์จะบวชจริงหรือ ดังนี้แล้ว ได้ตรัสคาถา ๒ คาถา ความว่า
ดูก่อนพ่อสุตโสม แม่ผู้เป็นมารดาของเจ้า ชื่อว่า ได้รับความยาก เพราะเมื่อแม่พร่ำเพ้ออยู่ เจ้าไม่ห่วงใย จะบวชให้ได้. ดูก่อนพ่อสุตโสม แม่คลอดเจ้าซึ่งเป็นผู้ที่แม่ได้ ด้วยความลำบาก เหตุไรเมื่อแม่พร่ำเพ้ออยู่ เจ้าไม่ ห่วงใย จะบวชให้จงได้.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทุลฺลทฺธํ ความว่า เจ้าชื่อว่าเป็นผู้ที่ได้มาโดยยาก เพราะเมื่อจะได้ก็ต้องผ่าความลำบาก จึงได้เจ้าผู้เป็นบุตรมา. บทว่า ยํ เม ความว่า เมื่อแม่พร่ำเพ้ออยู่โดยประการต่าง ๆ เจ้ายังปรารถนาจะบวชให้ได้ด้วยเหตุใด เหตุนั้นการได้บุตรเช่นกับเจ้า จึงชื่อว่าแม่ได้มาด้วยความยากลำบาก.
พระโพธิสัตว์มิได้ตรัสอะไรกับพระราชมารดา ซึ่งทรงปริเทวนาการอยู่อย่างนี้. พระราชชนนีทรงกันแสงร่ำไห้ ประทับยืนอยู่ส่วนข้างหนึ่งเสียเองทีเดียว ลำดับนั้น ประชาชนจึงพากันไปกราบทูลแด่พระราชบิดาของพระโพธิสัตว์. พระราชบิดาเสด็จมาแล้ว ตรัสคาถาอย่างเดียวกัน ความว่า
ดูก่อนพ่อสุตโสม ธรรมนั้นชื่ออะไร และการ บวชชื่ออะไร เพราะว่า เจ้าจะละทิ้งเราสองคนผู้ แก่เฒ่าแล้ว ไม่ห่วงใย จะบวชอย่างเดียว.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยํ โน อมฺเห ความว่า เจ้าเป็นบุตรของมารดาบิดา ไยจึงไม่ปฏิบัติมารดาบิดาซึ่งแก่ชรา ในเวลาที่ควรปฏิบัติทอดทิ้งมิได้อาลัยบวชเสีย เหมือนยังกะกลิ้งศิลาลงเหวฉะนั้น ด้วยเหตุนั้นบิดาขอถามเจ้า ธรรมของเจ้านี้ชื่ออะไร ?
พระมหาสัตว์ทรงสดับดังนั้นแล้วก็นิ่งเสีย. ลำดับนั้น พระราชบิดาจึงตรัสว่า สุตโสมลูกรัก ถ้าหากเจ้าไม่มีความสิเนหาอาลัยในมารดาบิดาแล้วบุตรธิดาของเจ้ายังเล็ก ๆ มีมาก ไม่อาจที่จะพลัดพรากจากเจ้าได้ ในเวลาเด็กเหล่านั้นเจริญวัยแล้ว เจ้าจึงค่อยบวชเถิด แล้วตรัสคาถาที่ ๗ ความว่า
แม้บุตรและธิดาทั้งหลายของเจ้าก็มีมาก ยังเล็ก นัก ยังไม่เป็นหนุ่มสาว กำลังฉอเลาะน่ารักใคร่ เมื่อ ไม่เห็นเจ้าน่าจะลำบากไปตาม ๆ กัน.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มญฺชู ความว่า พูดจาน่ารัก. บทว่า นิคฺจฉนฺติ ความว่า พ่อสำคัญว่า จักพากันถึงความลำบาก คือกลับได้ทุกข์ทั้งทางกายและทางใจ.
พระมหาสัตว์ทรงสดับพระดำรัสนั้นแล้ว ตรัสพระคาถา ความว่า
ความตั้งอยู่นานแล้วพลัดพรากจากกัน จากโอรส ธิดาเหล่านี้ของหม่อมฉัน ซึ่งกำลังเป็นเด็ก ยังไม่เจริญวัย ช่างฉอเลาะก็ดี จากทูลกระหม่อมทั้งสองพระองค์และ สิ่งทั้งปวงไปก็ดี เป็นของเที่ยงแท้.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สพฺเพหิปิ ตุมฺเหหิ ความว่า ข้าแต่พระทูลกระหม่อม ใช่ว่าข้าพระพุทธเจ้า จะจากโอรสธิดาเท่านั้นก็หามิได้ ที่แท้แม้ทูลกระหม่อมทั้งสอง แม้สรรพสังขารอื่น ๆ ถึงดำรงอยู่ได้นานคือตั้งอยู่สิ้นกาลนาน ก็เพียงที่จะพลัดพรากจากกัน คือความเป็นต่าง ๆ กัน เพราะในโลกสันนิวาสแม้ทั้งสิ้น สังขารแม้อย่างหนึ่ง จะชื่อว่าเป็นของเที่ยงไม่มีเลย.
พระมหาสัตว์แสดงธรรมกถาแด่พระราชบิดาอย่างนี้ สมเด็จพระราชบิดา ทรงสดับธรรมกถาของพระโพธิสัตว์แล้ว ก็ได้ทรงดุษณีภาพ ลำดับนั้นอำมาตย์ทั้งหลาย จึงไปแจ้งแก่พระชายาที่รักทั้งเจ็ดร้อยของพระมหาสัตว์ พระชายาเหล่านั้นจึงลงจากปราสาท ไปยังสำนักของพระมหาสัตว์เจ้า ต่างยึดข้อพระบาท ปริเทวนาการ กล่าวคาถา ความว่า
พระทัยของทูลกระหม่อม จะตัดขาดเชียวหรือ หรือจะไม่ทรงพระกรุณาหม่อมฉันทั้งหลาย ไยเล่า พระองค์จึงไม่ห่วงใยกระหม่อมฉันทั้งหลาย ผู้คร่ำครวญอยู่ จะเสด็จออกผนวชเสียให้ได้เทียวหรือเพคะ.
คาถานั้น มีอรรถาธิบายดังนี้ ข้าแต่พระสุตโสมผู้พระสวามี พระหทัยในพวกกระหม่อมฉัน ของทูลกระหม่อมซึ่งกระทำพวกหม่อมฉันให้เป็นหม้ายเสด็จไปบวช จะตัดขาดเชียวหรือหนอ เพราะไม่มีความสิเนหาแม้เพียงเล็กน้อยหรือชื่อว่าความการุญ ของทูลกระหม่อมไม่มี เพราะไม่มีพระกรุณาจึงละทิ้งพวกหม่อมฉัน ซึ่งคร่ำครวญอยู่อย่างนี้ไปบรรพชา.
พระมหาสัตว์ ทรงสดับเสียงปริเทวนาการ ของเหล่าบาทบริจาริกาเหล่านั้น ผู้กลิ้งเกลือกร่ำไรรำพันอยู่แทบบาทมูล แล้วตรัสคาถาลำดับต่อไปว่า
ใจของเรามิได้ตัดขาด และเราก็มีความกรุณาใน เธอทั้งหลาย แต่เราปรารถนาสวรรค์ เพราะฉะนั้น เราจึงจักออกบวช.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สคฺคญฺจ ความว่า พระมหาสัตว์ทรงปลอบใจพระชายาเหล่านั้นว่า เราปรารถนาสวรรค์ อนึ่ง ขึ้นชื่อว่าบรรพชานี้พุทธาทิบัณฑิต สรรเสริญแล้ว เพราะเหตุนั้น เราจึงจักบวช เธอทั้งหลายอย่าคิดเสียใจ.
ลำดับนั้น อำมาตย์ทั้งหลาย จึงกราบทูลพระมเหสีของพระโพธิสัตว์ให้ทรงทราบ พระอัครมเหสีนั้นมีภาระหนัก ทรงครรภ์บริบูรณ์ เสด็จมาถวายบังคมพระมหาสัตว์ ประทับยืน ณ ที่ส่วนข้างหนึ่ง ได้ตรัสคาถา ๓ คาถาความว่า
ข้าแต่พระสุตโสมผู้ประเสริฐ หม่อมฉันผู้เป็น อัครมเหสีของพระองค์ ได้พระองค์มาด้วยความลำบาก เหตุไรเมื่อหม่อมฉันพร่ำเพ้ออยู่ พระองค์จึงมิได้ทรง เยื่อใย จะทรงผนวชเสีย. ข้าแต่พระสุตโสมผู้ประเสริฐ หม่อมฉันผู้เป็น พระอัครมเหสีของพระองค์ ได้พระองค์มาด้วยความ ลำบาก เหตุไร พระองค์จึงมิได้ทรงเยื่อใยสัตว์ผู้ถือ ปฏิสนธิในครรภ์ของหม่อมฉัน จะทรงผนวชเสีย. ครรภ์ของหม่อมฉันแก่แล้ว ขอพระองค์ทรง รออยู่ จนกระทั่งหม่อมฉันประสูติ อย่าให้หม่อมฉัน เป็นหม้ายอยู่แต่ผู้เดียว ต้องได้รับทุกข์ในภายหลังเลย.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยํ เม ความว่า เพราะเหตุไร เมื่อหม่อมฉันพร่ำเพ้ออยู่ พระองค์มิได้ห่วงใยจะบวชเสีย ตำแหน่งอัครมเหสีที่หม่อมฉันได้จากสำนักของพระองค์นั้น หม่อมฉันได้มาด้วยยาก ในคาถาที่สองมีอธิบายว่า เพราะเหตุไรพระองค์จะทรงละหม่อมฉันผู้กำลังท้อง มิได้ห่วงใย บวชเสีย ความเป็นอัครมเหสีของพระองค์ที่หม่อมฉันได้มานั้น หม่อมฉันได้มาด้วยยาก. บทว่า ยาว นํ ความว่า ขอพระองค์จงทรงยับยั้งอยู่จนกว่าหม่อมฉันจะประสูติก่อนเถิด.
ลำดับนั้น พระมหาสัตว์ตรัสพระคาถา ความว่า
ครรภ์ของเธอแก่แล้ว ขอเชิญประสูติพระโอรส ซึ่งมีผิวพรรณไม่ทรามเถิด ฉันจักละโอรส พร้อมทั้ง เธอบวชให้จงได้.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ปุตฺตํ ความว่า ดูก่อนนางผู้เจริญ เรารู้ว่าเธอครรภ์แก่ แต่เมื่อเธอประสูติจักประสูติพระโอรส หาใช่ธิดาไม่ ขอเธอจงประสูติโอรสด้วยความสวัสดีเถิด ส่วนเราจะละบุตรกับตัวเธอ บวชให้ได้ทีเดียว.
พระนางเทวี สดับพระราชดำรัสของพระราชสวามีแล้ว ไม่สามารถจะอดกลั้นความโศกไว้ได้ทูลว่า ข้าแต่พระทูลกระหม่อม คราวนี้นับแต่วันนี้ไปชื่อว่าสิริของหม่อมฉันคงไม่มีเลย แล้วเอาหัตถ์ทั้งสองกุมพระหทัย หลั่งพระอัสสุชลพลางปริเทวนาการด้วยพระสุรเสียงอันดัง ลำดับนั้น เมื่อพระมหาสัตว์จะทรงปลอบโยนพระนาง จึงตรัสพระคาถา ความว่า
ดูก่อนพระน้องนางจันทา เธออย่าร้องไห้ไปเลย ดูก่อนพระนางผู้มีดวงตาเสมอด้วยดอกอัญชัน เธออย่า เศร้าโศกไปเลย จงขึ้นสู่ปราสาทอันประเสริฐเสียเถิด เราไม่เยื่อใยจักไปบวช.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มา ตฺวํ จนฺเท รุทิ ความว่า ดูก่อนพระน้องนางจันทาเทวีผู้เจริญ เธออย่าร้องไห้เศร้าโศกไปเลย. บทว่า วนติมิรมตฺตกฺขิ แปลว่า ผู้มีพระเนตรเสมอด้วยดอกอัญชัน แต่ในพระบาลีท่านเขียนไว้ว่า " โกวิลารตมฺพกฺขิ " ความก็ว่า เนตรของพระนางจันทาเทวีนั้นแดงเหมือนดอกหงอนไก่.
พระนางจันทาเทวี สดับพระราชดำรัสแล้ว ไม่สามารถที่จะดำรงอยู่ได้ เสด็จขึ้นสู่ปราสาทประทับนั่ง กันแสงอยู่. ลำดับนั้น พระโอรสองค์ใหญ่ของพระโพธิสัตว์ เห็นพระมารดาทรงกันแสง จึงดำริว่า เหตุไรหนอ พระมารดาของเราจึงประทับนั่ง ทรงกันแสงอยู่ เมื่อจะทูลถามพระมารดาจึงตรัสพระคาถา ความว่า
ข้าแต่เสด็จแม่ ใครทำให้เสด็จแม่ทรงพิโรธ เหตุ ไฉนเสด็จแม่ จึงทรงกันแสง และจ้องมองดูหม่อม ฉันยิ่งนัก บรรดาพระประยูรญาติที่เห็นอยู่ หม่อมฉัน จะฆ่าใครที่ควรรับสั่งให้ฆ่า ?
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า โกเปสิ ความว่า ข้าแต่เสด็จแม่ ใครคนไหน ทำให้เสด็จแม่ต้องขุ่นเคือง คือใครได้ทำสิ่งไม่เป็นที่รักแก่เสด็จแม่. บทว่า อเปกฺขสิ จ มีอธิบายว่า เมื่อเสด็จแม่จ้องหม่อมฉัน ทำไมจึงต้องทรงพระกันแสง. บทว่า กํ อวชฺฌํ ฆาเฏมิ ความว่า พระราชโอรสทูลถามว่า หม่อมฉันจะฆ่าใครที่ควรจะให้ฆ่า สำหรับพระญาติของเสด็จแม่ที่เห็นกันอยู่นั่นแหละ โปรดตรัสบอกแก่หม่อมฉัน.
ลำดับนั้น พระนางเทวี ตรัสพระคาถา ความว่า
ลูกรัก ท่านผู้ใดทรงชนะในแผ่นดิน ท่านผู้นั้น เจ้าไม่อาจจะฆ่าได้เลย พระบิดาของเจ้าได้ตรัสกะแม่ ว่า ฉันไม่มีความห่วงใย จักไปบวช.
บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วิชิตาวี ความว่า ลูกรัก ท่านผู้ใดเป็นผู้ชนะในแผ่นดินนี้ ทำให้แม่ขุ่นเคือง คือยังความโกรธ และความเศร้าโศกให้เข้าไปในหทัยของแม่ ด้วยการกล่าวคำไม่เป็นที่รัก ท่านผู้นั้น ลูกไม่อาจจะฆ่าได้ เพราะเป็นพระบิดาของลูกเอง พระองค์ทรงตรัสกะแม่ว่า เราจักสละสิริราชสมบัติ และตัวเธอ เข้าสู่ป่าแล้วบรรพชา นี้คือเหตุแห่งการกันแสงของแม่.
เชษฐโอรส ทรงฟังพระเสาวนีย์ของพระมารดาแล้ว ทูลว่า ข้าแต่เสด็จแม่ เสด็จแม่ตรัสคำนี้อย่างไรกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็ตกเป็นคนอนาถา หาที่พึ่งมิได้มิใช่หรือ ดังนี้แล้ว ทรงปริเทวนาการ ตรัสคาถา ความว่า
เมื่อก่อน เราเคยไปเที่ยวสวนด้วยรถ และรบกัน ด้วยช้างตกมัน เมื่อพระราชบิดาสุตโสม ทรงผนวช แล้ว คราวนี้ เราจักทำอย่างไร ?
คาถานั้น มีอรรถาธิบายดังนี้ เมื่อก่อนเราเคยขึ้นรถ อันประดับแล้วด้วยเครื่องอลังการทั้งปวง เทียมด้วยอาชาไนย ๔ ตัว ไปพระราชอุทยานสู้รบกุญชรชาติตัวเมามัน ทั้งเล่นกีฬาอื่น ๆ เช่นอัศวกีฬาเป็นต้น บัดนี้ เมื่อพระราชบิดาสุตโสม ทรงผนวชแล้ว เราจักทำอย่างไร ?
ลำดับนั้น โอรสองค์น้อย ผู้กนิษฐภาดาของเชษฐโอรส มีพระชนมายุได้ ๗ พรรษา เห็นกษัตริย์ทั้งสองทรงกันแสงอยู่ จึงเข้าไปเฝ้าพระมารดาทูลถามว่า ข้าแต่เสด็จแม่ เพราะเหตุไรเสด็จแม่ กับเสด็จพี่ จึงทรงกันแสงทรงสดับเรื่องราวนั้นแล้ว ก็ทูลปลอบโยนท่านทั้งสองว่า ถ้ากระนั้นขอเสด็จแม่และเสด็จพี่อย่าทรงกันแสงเลย หม่อมฉันจักไม่ยอมให้พระบิดาทรงผนวชก่อน แล้วเสด็จลงจากปราสาท พร้อมด้วยพวกพี่เลี้ยง เสด็จไปยังสำนักพระราชบิดา ทูลว่า ข้าแต่เสด็จพ่อ ข่าวว่า เสด็จพ่อตรัสสั่งว่า จะละทิ้งหม่อมฉันผู้ไม่ประสงค์ให้บวช ไปบวชเสีย หม่อมฉันไม่ยอมให้เสด็จพ่อบวช ทูลแล้วก็เข้าสวมกอดพระศอ พระราชบิดาไว้แน่น ตรัสคาถา ความว่า
เมื่อพระมารดา ของหม่อมฉัน ทรงกันแสงอยู่ และเมื่อพระเชษฐภาดา ไม่ทรงยินยอม หม่อมฉันก็ จักยึดพระหัตถ์ทั้งสองของพระบิดาไว้ เมื่อหม่อมฉัน ทั้งหลายไม่ยินยอม พระบิดาจะยังเสด็จไปไม่ได้.
ที่มา: อรรถกถาชาดก ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย ผ่าน E-Tipitaka เล่ม ๖๑ หน้า ๗๐๓ – เล่ม ๖๒ หน้า ๑ · เนื้อความเป็นของเจ้าของต้นฉบับ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที
จัตตาฬีสนิบาตชาดก ๒๖๑ ข้อ
คาถา
ตัวบทพระไตรปิฎกของชาดกเรื่องนี้ คือคาถา ๒๖๑ ข้อข้างล่าง เรื่องเล่าข้างบนคืออรรถกถาที่อธิบายคาถาเหล่านี้
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
จุลฺลสุตโสมชาตกํ
อามนฺตยามิ นิคมนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต เนกฺขมฺมปารมึ อารพฺภ กเถสิ ฯ ปจฺจุปฺปนฺนวตฺถุ มหานารทกสฺสปชาตก- สทิสเมว ฯ
อตีเต ปน พาราณสี สุทสฺสนํ นาม นครํ อโหสิ ฯ ตตฺถ พฺรหฺมทตฺโต นาม ราชา อชฺฌาวสิ ฯ โพธิสตฺโต ตสฺส อคฺคมเหสิยา กุจฺฉิมฺหิ นิพฺพตฺติ ฯ ทสมาสจฺจเยน มาตุกุจฺฉิโต นิกฺขมิ ฯ ตสฺส ปน ปุณฺณจนฺทสสฺสิรีกํ มุขํ อโหสิ ฯ เตนสฺส โสมกุมาโรติ นามํ กรึสุ ฯ โส วิญฺญุตํ ปตฺโต สุตจิตฺตโก สวนสีโล อโหสิ ฯ เตน นํ สุตโสโมติ สญฺชานึสุ ฯ โส วยปฺปตฺโต ตกฺกสิลายํ สิปฺปํ อุคฺคเหตฺวา อาคโต ปิตุสนฺตกํ เสตจฺฉตฺตํ ลภิตฺวา ธมฺเมน รชฺชํ กาเรสิ มหนฺตํ อิสฺสริยํ อโหสิ ฯ ตสฺส จนฺทเทวิปฺปมุขานิ โสฬส อิตฺถีสหสฺสานิ อเหสุํ ฯ โส อปรภาเค ปุตฺตธีตาหิ วฑฺฒนฺโต ฆราวาเสน อนภิรโต อรญฺญํ ปวิสิตฺวา ปพฺพชิตุกาโม อโหสิ ฯ โส เอกทิวสํ กปฺปกํ อามนฺเตตฺวา ยทา เม สมฺม สิรสฺมึ ปลิตํ ปสฺเสยฺยาสิ ตทา เม อาโรเจยฺยาสีติ อาห ฯ กปฺปโก ตสฺส วจนํ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา อปรภาเค ปลิตํ ทิสฺวา อาโรเจตฺวา เตนหิ นํ สมฺม กปฺปก อุทฺธริตฺวา มม หตฺเถ ปติฏฺฐเปหีติ วุตฺเต สุวณฺณสณฺฑวเสน อุทฺธริตฺวา หตฺเถ ฐเปสิ ฯ ตํ ทิสฺวา มหาสตฺโต ชราย เม สรีรํ อภิภูตนฺติ ภีโต ตํ ปลิตํ คเหตฺวาว ปาสาทา โอตริตฺวา มหาชนสฺส อุปฏฺฐาเน ปญฺญตฺเต ราชปลฺลงฺเก นิสีทิตฺวา เสนาปติปฺปมุขานิ อสีติอมจฺจสหสฺสานิ ปุโรหิตปฺปมุขานิ สฏฺฐิพฺราหฺมณสหสฺสานิ อญฺเญ จ รฏฺฐิกเนคมาทโย พหู ปกฺโกสาเปตฺวา สิรสฺมึ เม ปลิตํ ชาตํ อหํ มหลฺลโกสฺมิ มม ปพฺพชิตภาวํ ชานาถาติ วตฺวา ปฐมํ คาถมาห
อามนฺตยามิ นิคมํ มิตฺตามจฺเจ ปาริสชฺเช จ
สิรสฺมึ ปลิตํ ชาตํ ปพฺพชฺชํ ทานิ โรจหนฺติ ฯ
ตตฺถ อามนฺตยามีติ ชานาเปมิ ฯ โรจหนฺติ โรเจมิ อหํ ตสฺส เม โภนฺโต ปพฺพชิตภาวํ ชานาถาติ ฯ
ตํ สุตฺวา เตสุ เอโก วิสารทปฺปตฺโต หุตฺวา คาถมาห
อภุํ เม กถํ นุ ภณสิ
สลฺลํ เม เทว อุรสิ กปฺเปสิ
สตฺตสตา เต ภริยา
กถํ นุ เต ตา ภวิสฺสนฺตีติ ฯ
ตตฺร อภุนฺติ อวฑฺฒึ ฯ อุรสิ กปฺเปสีติ อุรสฺมึ สุนิสิตโธตสตฺตึ หาเรสิ ฯ สตฺตสตาติ สมชาติกา ขตฺติยกญฺญา สนฺธาเยตํ วุตฺตํ ฯ กถํ นุ เต ตา ภวิสฺสนฺตีติ ตา ตว ภริยา ตยิ ปพฺพชิเต อนาถา นิปฺปจฺจยา กถํ ภวิสฺสนฺติ เอตา อนาถา กตฺวา ตุมฺหากํ ปพฺพชฺชา นาม น ยุตฺตาติ ฯ
ตโต มหาสตฺโต ตติยํ คาถมาห
ปญฺญายนฺติ เอตา ทหรา
อญฺญํเปตา คมิสฺสนฺติ
สคฺคญฺจ ปตฺถยาโน
เตนาหํ ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ
ตตฺถ ปญฺญายนฺตีติ อตฺตโน กมฺเมน ปญฺญายิสฺสนฺติ อหํ เอตาสํ กึ โหมิ สพฺพาเปตา ทหราโย อญฺโญ ราชา ภวิสฺสติ ตํ เอตา คมิสฺสนฺตีติ ฯ
อมจฺจาทโย โพธิสตฺตสฺส ปฏิวจนํ ทาตุํ อสกฺโกนฺตา ตสฺส มาตุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ สา ตุริตตุริตา อาคนฺตฺวา สจฺจํ กิร ตฺวํ ตาต ปพฺพชิตุกาโมติ วตฺวา เทฺว คาถาโย อภาสิ
ทุลฺลทฺธํ เม อาสิ สุตโสม
ยสฺส เต โหมหํ มาตา
ยํ เม วิลปนฺติยา
อนเปกฺโข ปพฺพชสิ เทว ฯ
ทุลฺลทฺธํ เม อาสิ สุตโสม
ยนฺตํ อหํ วิชายิสฺสํ
ยํ เม วิลปนฺติยา
อนเปกฺโข ปพฺพชสิ เทวาติ ฯ
ตตฺถ ทุลฺลทฺธนฺติ ยํ เอตํ มยา ลภนฺติยา ปุตฺตํ ชมฺมํ ลทฺธนฺติ ทุลฺลทฺธํ ฯ ยํ เมติ เยน การเณน มยิ นานปฺปการกํ วิลปนฺติยา ตฺวํ ปพฺพชิตุํ อิจฺฉสิ เตน การเณน ตาทิสสฺส ปุตฺตสฺส ลภนํ มม ทุลฺลทฺธํ นามาติ ฯ
โพธิสตฺโต เอวํ ปริเทวมานาย มาตรา สทฺธึ กิญฺจิ น กเถสิ ฯ สา โรทิตฺวา กนฺทิตฺวา สยเมว เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ อถสฺส ปิตุ อาโรเจสุํ ฯ โส อาคนฺตฺวา เอกนฺตาว คาถมาห
โก นาเมโส ธมฺโม สุตโสม
กา จ นาม ปพฺพชฺชา
ยํ โน อมฺเห ชิณฺเณ จ
อนเปกฺโข ปพฺพชสิ เทวาติ ฯ
ตตฺถ ยํ โน อมฺเหติ ยํ ตฺวํ อมฺหากํ ปุตฺโต สมาโน อมฺเห ชิณฺเณ ปฏิชคฺคิตพฺพกาเล อปฺปฏิชคฺคิตฺวา ปปาเต สีลํ ปวตฺเตนฺโต วิย ฉฑฺเฑตฺวา อนเปกฺโข ปพฺพชสิ เตน ตํ วทามิ โก นาเมโส ตว ธมฺโมติ อธิปฺปาโย ฯ
ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต ตุณฺหี อโหสิ ฯ อถ นํ ปิตา ตาต สุตโสม สเจปิ เต มาตาปิตูสุ สิเนโห นตฺถิ ปุตฺตธีตโร เต พหู ตรุณา ตยา วินา วตฺติตุํ น สกฺขิสฺสนฺติ เตสํ วุฑฺฒิปฺปตฺตกาเล ปพฺพชิสฺสสีติ วตฺวา สตฺตมํ คาถมาห
ปุตฺตาปิ ตุยฺหํ พหโว
ทหรา อปฺปตฺตโยพฺพนา
มญฺชู เต ตํ อปสฺสนฺตา
มญฺเญ ทุกฺขํ นิคจฺฉนฺตีติ ฯ
ตตฺถ มญฺชูติ มธุรวจนา ฯ นิคจฺฉนฺตีติ นิคจฺฉิสฺสนฺติ กายกเจตสิกํ ทุกฺขํ ปฏิลภิสฺสนฺตีติ มญฺญามิ ฯ
ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต คาถมาห
ปุตฺเตหิ จ เม เอเตหิ
ทหเรหิ อปฺปตฺตโยพฺพเนหิ
มญฺชูหิ สพฺเพหิปิ ตุมฺเหหิ
จิรํ ฐตฺวา วินาภาโวติ ฯ
ตตฺถ สพฺเพหิปิ ตุมฺเหหีติ ตาต น เกวลํ ปุตฺเตเหว อถโข ตุมฺเหหิปิ อญฺเญหิปิ สพฺพสงฺขาเรหิ จิรํปิ ฐตฺวา ทีฆมทฺธานํ ฐตฺวาปิ วินาภาโว นานาภาโวว นิยโต สกลสฺมึปิ หิ โลกสนฺนิวาเส เอกสงฺขาโรปิ นิจฺโจ นาม นตฺถีติ ฯ
เอวํ มหาสตฺโต ปิตุ ธมฺมกถํ กเถสิ ฯ โส ตสฺส ธมฺมกถํ สุตฺวา ตุณฺหี อโหสิ ฯ อถสฺส สตฺตสตานํ ปิยภริยานํ อาโรจยึสุ ฯ ตา จ ปาสาทา โอรุยฺห ตสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา โคปฺผเกสุ คเหตฺวา ปริเทวมานา คาถมาหํสุ
ฉินฺนํ นุ ตุยฺหํ หทยํ
อาทู กรุณา จ นตฺถิ อมฺเหสุ
ยํ โน วิกนฺทนฺติโย
อนเปกฺโข ปพฺพชสิ เทวาติ ฯ
ตสฺสตฺโถ สามิ สุตโสม อมฺเห วิธวา กตฺวา คจฺฉนฺตสฺส อปฺปมตฺตกสฺสาปิ สิเนหสฺส อภาเวน ฉินฺนํ นุ ตว อมฺเหสุ หทยํ อุทาหุ กรุณาย อภาเวน การุญฺญํ วา นตฺถิ ยํ โน เอวํ วิกนฺทนฺติโย ปหาย ปพฺพชสีติ ฯ
มหาสตฺโต ตาสํ ปาทมูเล ปริวตฺเตตฺวา ปริเทวมานานํ ปริเทวนสทฺทํ สุตฺวา อนนฺตรํ คาถมาห
น จ มยฺหํ ฉินฺนํ วา หทยํ
อตฺถิ กรุณาปิ มยฺหํ ตุมฺเหสุ
สคฺคญฺจ ปตฺถยมาโน
เตนาหํ ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ
ตตฺถ สคฺคญฺจาติ อหํ สคฺคญฺจ ปตฺถยนฺโต ยสฺมา จายํ ปพฺพชฺชา นาม พุทฺธาทีหิ วณฺณิตา ตสฺมา ปพฺพชิสฺสามิ ตุมฺเห มา จินฺตยิตฺถาติ ตา อสฺสาเสสิ ฯ
อถสฺส อคฺคมเหสิยา อาโรเจสุํ ฯ สา ครุภารา ปริปุณฺณคพฺภาปิ สมานา อาคนฺตฺวา มหาสตฺตํ วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ ฐิตา ติสฺโส คาถา อภาสิ
ทุลฺลทฺธํ เม อาสิ สุตโสม
ยสฺส เต อหํ ภริยา
ยํ เม วิลปนฺติยา
อนเปกฺโข ปพฺพชสิ เทว ฯ
ทุลฺลทฺธํ เม อาสิ สุตโสม
ยสฺส เต อหํ ภริยา
ยํ เม กุจฺฉิปฏิสนฺธึ
อนเปกฺโข ปพฺพชสิ เทว ฯ
ปริปกฺโก เม คพฺโภ กุจฺฉิคโต
ยาว นํ วิชายามิ
มาหํ เอกาปิ วิธวา
ปจฺฉา ทุกฺขานิ อทฺทกฺขินฺติ ฯ
ตตฺถ ยํ เมติ ยสฺมา มม วิลปนฺติยา ตฺวํ อนเปกฺโข ปพฺพชสิ ตสฺมา ยํ มยา ตว สนฺติกา อคฺคมเหสิฏฺฐานํ ลทฺธํ ตํ ทุลฺลทฺธํ เม ฯ ทุติยคาถาย ยสฺมา มํ ตฺวํ กุจฺฉิปฏิสนฺธึ ปหาย อนเปกฺโข ปพฺพชสิ ตสฺมา ยํ มยา ตว ภริยตฺตํ ลทฺธํ ตํ ทุลฺลทฺธํ เมติ อตฺโถ ฯ ยาว นนฺติ ยาวาหํ ตํ คพฺภํ วิชายามิ ตาว อธิวาเสหีติ ฯ
ตโต มหาสตฺโต คาถมาห
ปริปกฺโก เต คพฺโภ กุจฺฉิคโต
อิงฺฆ ตฺวํ วิชายสฺสุ
ปุตฺตํ อโนมวณฺณํ
ตํ หิตฺวา ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ
ตตฺถ ปุตฺตนฺติ ภทฺเท ตว คพฺโภ ปริปกฺโกติ ชานามิ ตฺวํ ปน วิชายมานา ปุตฺตํ วิชายิสฺสสิ น ธีตรํ สา ตฺวํ โสตฺถินา วิชายสฺสุ ปุตฺตํ อหํ ปน สทฺธึ ตยา ปุตฺตํ หิตฺวา ปพฺพชิสฺสามิเยวาติ ฯ
สา ตสฺส วจนํ สุตฺวา โสกํ สณฺฐาเรตุํ อสกฺโกนฺตี อิโตทานิ ปฏฺฐาย เทว อมฺหากํ สิรี นาม นตฺถีติ อุโภหิ หตฺเถหิ หทยํ ธารยมานา อสฺสูนิ มุญฺจนฺตี มหาสทฺเทน ปริเทวิ ฯ อถ นํ สมสฺสาเสนฺโต มหาสตฺโต
มา ตฺวํ จนฺเท รุทิ
มา โสจิ วนติมิรมตฺตกฺขิ
อาโรห วรปาสาทํ
อนเปกฺโข อหํ คมิสฺสามีติ คาถมาห ฯ
ตตฺถ มา ตฺวํ จนฺเท รุทีติ ภทฺเท จนฺทเทวิ ตฺวํ มา โรทิ มา โสจิ ฯ วนติมิรมตฺตกฺขีติ คิริกณฺณิกปุปฺผสมานเนตฺเต ฯ ปาลิยํ ปน โกวิลารตมฺพกฺขีติ ลิขิตํ ฯ ตสฺส โกวิลารปุปฺผํ วิย ตมฺพเนตฺเตติ อตฺโถ ฯ
สา ตสฺส วจนํ สุตฺวา ฐาตุํ อสกฺโกนฺตี ปาสาทํ อภิรุยฺห โรทมานา นิสีทิ ฯ อถ นํ โพธิสตฺตสฺส เชฏฺฐปุตฺโต ทิสฺวา กินฺนุ โข เม มาตา โรทนฺตี นิสินฺนาติ ตํ ปุจฺฉนฺโต คาถมาห
โก ตํ อมฺม โกเปสิ
กึ โรทสิ เปกฺขสิ จ มํ พาฬฺหํ
กํ อวชฺฌํ ฆาเฏมิ
ญาตีนํ อุทิกฺขมานานนฺติ ฯ
ตตฺถ โกเปสีติ อมฺม โก นาม ตํ โกเปสิ โก เต อปฺปิยํ อกาสิ ฯ อเปกฺขสิ จาติ มํ พาฬฺหํ เปกฺขนฺตี กึการณา โรทสีติ อธิปฺปาโย ฯ กํ อวชฺฌํ ฆาเฏมีติ อฆาเฏตพฺพํปิ กํ ฆาเฏสึ อตฺตโน ญาตีนํ อุทิกฺขมานานญฺเญว อกฺขาหิ เมติ ปุจฺฉติ ฯ
ตโต เทวี คาถมาห
นหิ โส สกฺกา หนฺตุํ
วิชิตาวี โย มํ ตาต โกเปสิ
ปิตา เต มํ ตาต อวจ
อนเปกฺโข อหํ คมิสฺสามีติ ฯ
ตตฺถ วิชิตาวีติ ตาต โย มํ อิมิสฺสา ปฐวิยา วิชิตาวี โกเปสิ อปฺปิยสมุทาจาเรน เม หทเย โกปญฺจ โสกญฺจ ปเวเสสิ โส ตยา หนฺตุํ น สกฺกา มญฺหิ ตาต ตว ปิตา อหํ รชฺชสิริญฺจ ตญฺจ ปหาย อรญฺญํ ปวิสิตฺวา ปพฺพชิสฺสามีติ อวจ อิทํ เม โรทนการณนฺติ ฯ
โส ตสฺสา วจนํ สุตฺวาว อมฺม กึ นาเมตํ กเถสิ นนุ เอวํ สนฺเต มยํ อนาถา นาม ภวิสฺสามาติ ปริเทวนฺโต คาถมาห
โยหํ ปุพฺเพ นิยฺยามิ
อุยฺยานํ กุญฺชเร จ โยเธมิ
สุตโสเม ปพฺพชิเต
กถํ นุ ทานิ กริสฺสามีต ฯ
ตสฺสตฺโถ โย อหํ ปุพฺเพ จตุอาชญฺญยุตฺตํ สพฺพาลงฺการปฏิมณฺฑิตํ รถํ อภิรุยฺห อุยฺยานํ คจฺฉามิ มตฺตกุญฺชเร โยเธมิ อญฺเญหิ จ อสฺสกีฬาทีหิ กีฬามิ สฺวาหํ อิทานิ สุตโสเม ปพฺพชิเต กถํ กริสฺสามีติ ฯ
อถสฺส กนิฏฺฐภาตา สตฺตวสฺสิโก เต อุโภปิ โรทนฺเต ทิสฺวา มาตรํ อุปสงฺกมิตฺวา อมฺม กึการณา ตุมฺเห โรทถาติ ปุจฺฉิตฺวา ตมตฺถํ สุตฺวา เตนหิ มา โรทถ อหํ ตาวสฺส ปพฺพชิตุํ น ทสฺสามีติ อุโภปิ เต อสฺสาเสตฺวา ธาติยา สทฺธึ ปาสาทา โอรุยฺห ปิตุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ตาต ตฺวํ กิร อมฺเห อกามเก ปหาย ปพฺพชามีติ วทสิ อหํ เต ปพฺพชิตุํ น ทสฺสามีติ ปิตรํ คีวายํ ทฬฺหํ คเหตฺวา คาถมาห
มาตุ จ เม รุทนฺตฺยา
เชฏฺฐสฺส จ ภาตุโน อกามสฺส
หตฺเถปิ เม คหิสฺสํ
นหิ คจฺฉสิ โน อกามานนฺติ ฯ
มหาสตฺโต จินฺเตสิ อยํ เม ปริปนฺถํ กโรติ เกน นุโข นํ อุปาเยน ปฏิกฺกมาเปยฺยนฺติ ฯ ตโต ธาติโย โอโลเกตฺวา อมฺม ธาติ หนฺทิมํ มณิกฺขนฺธปิลนฺธนํ ตเวโส โหตุ ปุตฺตํ อปเนหิ มา เม อนฺตรายํ กรีติ สยํ ปุตฺตํ หตฺเถ คเหตฺวา อปเนตุํ อสกฺโกนฺโต ตสฺสา ลญฺจํ ปฏิชาเนตฺวา คาถมาห
อุฏฺเฐหิ ตฺวํ ธาติ
อิมํ กุมารํ รเมหิ อญฺญตฺถ
มา เม ปริปนฺถมกาสิ
สคฺคํ มม ปตฺถยานสฺสาติ ฯ
ตตฺถ อิมํ กุมารนฺติ อมฺม ธาติ ตฺวํ อุฏฺเฐหิ อิมํ กุมารํ อปเนตฺวา อาคนฺตฺวา อิมํ มณึ คเหตฺวา อญฺญตฺถ นํ อภิรเมหีติ ฯ
สา ลญฺจํ ลภิตฺวา กุมารํ สญฺญาเปตฺวา อาทาย อญฺญตฺถ คนฺตฺวา ปริเทวมานา คาถมาห
ยนฺนูนิมํ ทเทยฺยํ ปภงฺกรํ
โก นุ เม อิมินา อตฺโถ
สุตโสเม ปพฺพชิเต
กึ นุ เมนํ กริสฺสามีติ ฯ
ตสฺสตฺโถ ยนฺนูน อิมํ ลญฺจตฺถาย คหึ ตํ ปภงฺกรํ สุปฺปภาสํ มณึ ทเทยฺยํ โก นุ มยฺหํ สุตโสมนรินฺเท ปพฺพชิเต อิมินา นาม อตฺโถติ ฯ กึ นุ เมนํ กริสฺสามีติ อหํ ตสฺมึ ปพฺพชิเต อิมํ น ลภิสฺสามิ ลภนฺตีปิ จ กึ นุ เอตํ กริสฺสามิ ปสฺสถ เม กมฺมนฺติ ฯ
ตโต มหาเสนคุตฺโต จินฺเตสิ สจายํ ราชา เม เคเห ธนํ มนฺทนฺติ สญฺญํ กโรติ มญฺเญ พหุภาวมสฺส กเถสฺสามีติ ฯ โส อุฏฺฐาย วนฺทิตฺวา คาถมาห
โกโส จ ตุยฺหํ วิปุโล
โกฏฺฐาคารญฺจ ตุยฺหํ ปริปูรํ
ปฐวี จ ตุยฺหํ วิชิตา
รมสฺสุ มา ปพฺพชสฺสุ เทวาติ ฯ
ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต คาถมาห
โกโส จ มยฺหํ วิปุโล
โกฏฺฐาคารญฺจ มยฺหํ ปริปูรํ
ปฐวี จ มยฺหํ วิชิตา
ตํ หิตฺวา ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ
ตํ สุตฺวา ตสฺมึ อปคเต กุลพนฺธนเสฏฺฐี นาม อุฏฺฐาย วนฺทิตฺวา คาถมาห
มยฺหํปิ ธนํ ปหูตํ
สํขฺยาตุํ โนปิ เทว สกฺโกมิ
ตํ เทว เต ททามิ สพฺพมฺปิ
รมสฺสุ มา ปพฺพช เทวาติ ฯ
ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต คาถมาห
ชานามิ เต ธนํ ปหูตํ
กุลพนฺธน ปูชิโต ตยา จสฺมิ
สคฺคญฺจ ปตฺถยมาโน
เตนาหํ ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ
ตํ สุตฺวา กุลพนฺธเน อปคเต มหาสตฺโต โสมทตฺตํ นาม กนิฏฺฐภาตรํ อามนฺเตตฺวา ตาต อหํ ปญฺชรปกฺขิตฺโต วนกุกฺกุโฏ วิย อุกฺกณฺฐิโต มํ ฆราวาเส อนภิรติ อภิภวติ อชฺเชว ปพฺพชิสฺสามิ ตฺวํ อิมํ รชฺชํ ปฏิจฺฉาหีติ รชฺชํ นิยฺยาเทนฺโต คาถมาห
อุกฺกณฺฐิโตสฺมิ พาฬฺหํ
อรติ มํ โสมทตฺต อาวิสติ
พหุกา หิ อนฺตรายา
อชฺเชวาหํ ปพฺพชิสฺสามีติ ฯ
ตํ สุตฺวา โสปิ ปพฺพชิตุกาโม ตํ ทีเปนฺโต อิตรํ คาถมาห
อิทํปิ ตุยฺหํ รุจิตํ สุตโสม
อชฺเชว ทานิ ตฺวํ ปพฺพช
อหํปิ ปพฺพชิสฺสามิ
น อุสฺสเห ตยา วินา อหํ ฐาตุนฺติ ฯ
อถ นํ โส ปฏิกฺขิปิตฺวา อุปฑฺฒํ คาถมาห
นหิ สกฺกา ปพฺพชิตุํ นคเร
นหิ ปจฺจติ ชนปเทวาติ ฯ
ตตฺถ นหิ ปจฺจตีติ อิทาเนว ตาว มม ปพฺพชฺชาธิปฺปายํ สุตฺวาว อิมสฺมึ ทฺวาทสโยชนิเก สุทสฺสนนคเร จ สกลชนปเท จ น ปจฺจติ โกจิ อุทฺธเน อคฺคึ น ชเลติ อมฺเหสุ ปน ทฺวีสุ ปพฺพชิเตสุ อนาถาว รฏฺฐวาสิโน ภวิสฺสนฺติ ตสฺมา น หิ สกฺกา ตยา ปพฺพชิตุํ อหเมว ปพฺพชิสามีติ ฯ
ตํ สุตฺวา มหาชโน มหาสตฺตสฺส ปาทมูเล ปริวตฺเตตฺวา ปริเทวนฺโต อาห
สุตโสเม ปพฺพชิเต
กถนฺนุ ทานิ กริสฺสามาติ ฯ
ตโต มหาสตฺโต อลํ มา โสจิตฺถ อหํ จิรํปิ ฐตฺวา ตุมฺเหหิ วินา ภวิสฺสามิ อุปฺปนฺนสงฺขาโร หิ นิจฺโจ นาม นตฺถีติ มหาชนสฺส ธมฺมํ กเถนฺโต อาห
อุปนิยฺยติทํ มญฺเญ
ปริตฺตํ อุทกํว ปงฺกวารมฺหิ
เอวํ สุปริตฺตเก ชีวิเต
น จ ปมชฺชิตุํ กาโล ฯ
อุปนิยฺยติทํ มญฺเญ
ปริตฺตํ อุทกํว ปงฺกวารมฺหิ
เอวํ สุปริตฺตเก ชีวิเต
อถ พาลา ปมชฺชนฺติ ฯ
เต วฑฺฒยนฺติ นิรยํ
ติรจฺฉานโยนิญฺจ เปตฺติวิสยญฺจ
ตณฺหาพนฺธนพนฺธา จ
วฑฺเฒนฺติ อสุรกายนฺติ ฯ
ตตฺถ อุปนิยฺยติทํ มญฺเญติ ตาต อิทํ ชีวิตํ อุปนิยฺยตีติ อหํ มญฺญามิ ฯ อญฺเญสุ สุตฺเตสุ อุปสํหรณตฺโถ อุปนิยฺยนตฺโถ อิธ ปน ปริยาทานตฺโถ ตสฺมา ยถา ปริตฺตํ อุทกํ รชกานํ ขารปงฺกวาเร ปกฺขิตฺตํ สีฆํ ปริยาทิยติ ตถา ชีวิตํปิ ฯ เอวํ สุปริตฺตเก ชีวิเต ตํ ปริตฺตกํ อายุสงฺขารํ คเหตฺวา วิจรนฺตานํ สตฺตานํ น ปุญฺญกิริยาย ปมชฺชิตุํ กาโล อปฺปมาโทว กาตุํ วฏฺฏตีติ อยเมตฺถ อตฺโถ ฯ อถ พาลา ปมชฺชนฺตีติ อชรามรา วิย หุตฺวา คูถกลเล สูกรา วิย หุตฺวา กามปงฺเก นิมฺมุชฺชนฺตา ฯ ปมชฺชนฺติ ฯ อสุรกายนฺติ กาลกญฺชิกาสุรโยนิญฺจ วฑฺเฒนฺตีติ อตฺโถ ฯ
เอวํ มหาสตฺโต มหาชนสฺส ธมฺมํ เทเสตฺวา ปุปฺผกํ นาม ปาสาทํ อารุยฺห สตฺตมาย ภูมิยา ฐิโต ขคฺเคน จูฬํ ฉินฺทิตฺวา อหํ ตุมฺหากํ กิญฺจิ น โหมิ อตฺตโน ราชานํ คณฺหถาติ สเวฏฺฐนํ จูฬํ มหาชนสฺส อนฺตเร ขิปิ ฯ ตํ คเหตฺวา มหาชโน ภูมิยํ ปวตฺเตนฺโต ปริเทวิ ฯ ตสฺมึ ฐาเน มหนฺตํ รชคฺคํ อุฏฺฐหิ ฯ ปฏิกฺกมิตฺวา ฐิตชโน ตํ โอโลเกตฺวา รญฺโญ จูฬํ ฉินฺทิตฺวา สเวฏฺฐนา จูฬา มหาชนสฺส อนฺตเร ขิตฺตา ภวิสฺสติ เตนายํ ปาสาทสฺส อวิทูเร รชวฏฺฏิ อุคฺคตาติ ปริเทวนฺโต คาถมาห
อูหญฺญเต รชคฺคํ อวิทูเร
ปุปฺผกมฺหิ จ ปาสาเท
มญฺเญ โน เกสา ฉินฺนา
ยสสฺสิโน ธมฺมราชสฺสาติ ฯ
ตตฺถ อูหญฺญเตติ อุฏฺฐหิ ฯ รชคฺคนฺติ รชกฺขนฺโธ ฯ อวิทูเรติ อิโต อมฺหากํ ฐิตฏฺฐานโต อวิทูเร ฯ ปุปฺผกมฺหีติ ปุปฺผกปาสาทสฺส สมีเป ฯ มญฺเญ โนติ อมฺหากํ ธมฺมราชสฺส เกสา ฉินฺนา ภวิสฺสนฺตีติ มญฺญาม ฯ
มหาสตฺโตปิ ปริจาริกํ เปเสตฺวา ปพฺพชิตปริกฺขาเร อาหราเปตฺวา กปฺปเกน เกสมสฺสุํ โอหาราเปตฺวา อลงฺการํ สยนปิฏฺเฐ ปาเตตฺวา รตฺตปฏานํ ทสานิ ฉินฺทิตฺวา ตานิ กาสายานิ นิวาเสตฺวา มตฺติกปตฺตํ วามํสกูเฏ ลคฺเคตฺวา กตฺตรทณฺฑํ อาทาย มหาตเล อปราปรํ จงฺกมิตฺวา ปาสาทา โอตริตฺวา อนฺตรวีถิยํ ปฏิปชฺชิ ฯ คจฺฉนฺตํ ปน นํ น โกจิ สญฺชานิ ฯ อถสฺส สตฺตสตา ขตฺติยกญฺญา ปาสาทํ อภิรุหิตฺวา ตํ อทิสฺวา อาภรณภณฺฑเมว ทิสฺวา โอตริตฺวา อวเสสานํ โสฬสสหสฺสานํ อิตฺถีนํ สนฺติกํ คนฺตฺวา ตุมฺหากํ ปิยสามิโก สุตโสมมหิสฺสโร ปพฺพชิโตติ มหาสทฺเทน ปริเทวมานา พหิ นิกฺขมึสุ ฯ ตสฺมึ ขเณ มหาชโน ตสฺส ปพฺพชิตภาวํ อญฺญาสิ ฯ สกลนครํ สงฺขุภิตฺวา ราชา กิร โน ปพฺพชิโตติ ราชทฺวาเร สนฺนิปติ ฯ มหาชโน ราชา อิธ ภวิสฺสติ เอตฺถ ภวิสฺสตีติ ปาสาทาทีนิ รญฺโญ ปริโภคฏฺฐานานิ คนฺตฺวา ราชานํ อทิสฺวา
อยมสฺส ปาสาโท
โสวณฺณปุปฺผมาลฺยวีติกิณฺโณ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อยมสฺส ปาสาโท
โสวณฺณปุปฺผมาลฺยจิตฺรกิณฺโณ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆน ฯ
อิทมสฺส กูฏาคารํ
โสวณฺณปุปฺผมาลฺยวีติกิณฺณํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อิทมสฺส กูฏาคารํ
โสวณฺณปุปฺผมาลฺยวีติกิณฺณํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆน ฯ
อยมสฺส อโสกวนิกา
สุปุปฺผิตา สพฺพกาลิกา รมฺมา
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อยมสฺส อโสกวนิกา
สุปุปฺผิตา สพฺพกาลิกา รมฺมา
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆน ฯ
อิทมสฺส อุยฺยานํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อิทมสฺส อุยฺยานํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆน ฯ
อิทมสฺส กณิการวนํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อิทมสฺส กณิการวนํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆน ฯ
อิทมสฺส ปาฏลิวนํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อิทมสฺส ปาฏลิวนํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆน ฯ
อิทมสฺส อมฺพวนํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อิทมสฺส อมฺพวนํ
สุปุปฺผิตํ สพฺพกาลิกํ รมฺมํ
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆน ฯ
อยมสฺส โปกฺขรณี
สญฺฉนฺนา อณฺฑเชหิ วีติกิณฺณา
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ อิตฺถาคาเรหิ ฯ
อยมสฺส โปกฺขรณี
สญฺฉนฺนา อณฺฑเชหิ จิตฺรกิณฺณา
ยหิมนุวิจริ ราชา
ปริกิณฺโณ ญาติสงฺเฆนาติ อิมาหิ คาถาหิ ปริเทวนฺโต วิจริ ฯ
ตตฺถ วีติกิณฺโณติ สุวณฺณปุปฺเผหิ จ นานามาเลฺยหิ จ สมากิณฺโณ ฯ ปริกิณฺโณติ ปริวาริโต ฯ อิตฺถาคาเรหีติ ทาสิโย อุปาทาย อิตฺถิโย อิตฺถาคารา นาม ฯ ญาติสงฺเฆนาติ อมจฺจาปิ อิธ ญาตโย เอว ฯ กูฏาคารนฺติ สตฺตรตนวิจิตฺโต สยนกูฏาคารคพฺโภ ฯ อโสกวนิกาติ อโสกวนภูมิ ฯ สพฺพกาลิกาติ สพฺพกาลปริโภคกฺขมา นิจฺจปุปฺผิตา จ ฯ อุยฺยานนฺติ นนฺทนวนจิตฺตลตาวนสทิสํ อุยฺยานํ ฯ สพฺพกาลิกนฺติ ฉสุปิ อุตูสุ อุปฺปชฺชนกปุปฺผผลสญฺฉนฺนํ ฯ กณิการวนาทีสุ สพฺพกาลิกนฺติ สพฺพกาเล สุปุปฺผิตผลิตเมว ฯ สญฺฉนฺนาติ นานาวิเธหิ ชลชถลชกุสุเมหิ สุฏฺฐุ สญฺฉนฺนา ฯ อณฺฑเชหิ วีติกิณฺณาติ สกุณสงฺเฆหิ โอกิณฺณา ฯ
เอวํ เตสุ เตสุ ฐาเนสุ ปริเทวิตฺวา มหาชโน ปุน ราชงฺคณํ อาคนฺตฺวา
ราชา โข ปพฺพชิโต สุตโสโม
รชฺชํ อิมํ ปหนฺตฺวาน
กาสายวตฺถวสโน
นาโคว เอกโก จรตีติ คาถํ วตฺวา อตฺตโน ฆเร วิภวํ ปหาย ปุตฺตธีตโร หตฺเถสุ คเหตฺวา นิกฺขมิตฺวา โพธิสตฺตสฺเสว สนฺติกํ อคมาสิ ฯ ตถา มาตาปิตโร ปุตฺตทารา โสฬสสหสฺสา จ นาฏกิตฺถิโย ฯ สกลนครํ ตุจฺฉํ วิย อโหสิ ฯ ชนปทวาสิโนปิ เตสํ ปจฺฉโต ปจฺฉโต อคมํสุ ฯ โพธิสตฺโต ทฺวาทสโยชนิกํ ปริสํ คเหตฺวา หิมวนฺตาภิมุโข ปายาสิ ฯ อถสฺส อภินิกฺขมนํ ญตฺวา สกฺโก วิสฺสกมฺมํ อามนฺเตตฺวา ตาต วิสฺสกมฺม สุตโสมมหาราชา อภินิกฺขมนํ นิกฺขมนฺโต วสนฏฺฐานํ ลทฺธุํ วฏฺฏติ สมาคโม จ มหา ภวิสฺสติ คจฺฉ หิมวนฺตปฺปเทเส คงฺคาตีเร ตึสโยชนายามํ ปญฺจโยชนวิตฺถตํ อสฺสมปทํ มาเปหีติ เปเสสิ ฯ โส ตถา กตฺวา ตสฺมึ อสฺสมปเท ปพฺพชิตปริกฺขาเร ปฏิยาเทตฺวา เอกปทิกมคฺคํ นีหริตฺวา เทวโลกเมว คโต ฯ มหาสตฺโต เตน มคฺเคน คนฺตฺวา ตํ อสฺสมปทํ ปวิสิตฺวา ปฐมํ สยํ ปพฺพชิตฺวา ปจฺฉา เสเส ปพฺพาเชสิ ฯ อปรภาเค พหู ปพฺพชึสุ ฯ ตึสโยชนิกํ ฐานํ ปริปูริ ฯ วิสฺสกมฺเมน ปน อสฺสมมาปิตนิยาโม จ พหูนํ ปพฺพชิตนิยาโม จ โพธิสตฺตสฺส อสฺสมปทสํวิทหิตนิยาโม จ หตฺถิปาลชาตเก อาคตนเยเนว เวทิตพฺโพ ฯ ตตฺถ มหาสตฺโต ยสฺส ยสฺเสว กามวิตกฺกาทิมิจฺฉาวิตกฺโก อุปฺปชฺชติ ตํ ตํ อากาเสน อุปสงฺกมิตฺวา อากาเส ปลฺลงฺเกน นิสีทิตฺวา โอวทนฺโต คาถาทฺวยมาห
มาสฺสุ ปุพฺเพ รติกีฬิตานิ
หสิตานิ อนุสฺสริตฺถ
มา โว กามา หนึสุ
รมฺมญฺหิ สุทสฺสนํ นาม นครํ ฯ
เมตฺตจิตฺตญฺจ ภาเวถ
อปฺปมาณํ ทิวา จ รตฺโต จ
อถ คญฺฉิตฺถ เทวปุรํ
อาวาสํ ปุญฺญกมฺมินนฺติ ฯ
ตตฺถ รติกีฬิตานีติ กามรติยา จ กายวาจาจิตฺตกีฬาวเสน ปวตฺตกีฬิตานิ จ ฯ มา โว กามา หนึสูติ มา ตุมฺเห วตฺถุกามกิเลสกามา หนึสุ ฯ รมฺมญฺหีติ สุทสฺสนนครํ รมณียํ ตํ มา อนุสฺสริตฺถ ฯ เมตฺตนฺติ อิทํ เทสนามตฺตเมว ฯ โส ปน จตฺตาโร พฺรหฺมวิหาเร อาจิกฺขิ ฯ อปฺปมาณนฺติ อปฺปมาณสตฺตารมฺมณํ ฯ คญฺฉิตฺถาติ คมิสฺสถ ฯ เทวปุรนฺติ พฺรหฺมโลกํ ฯ
โสปิ อิสิคโณ ตสฺโสวาเท ฐตฺวา พฺรหฺมโลกปรายโน อโหสีติ ฯ สพฺพํ หตฺถิปาลชาตเก อาคตนเยเนว กเถตพฺพํ ฯ
สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา น ภิกฺขเว อิทาเนว ปุพฺเพปิ ตถาคโต มหาเนกฺขมฺมํ นิกฺขมิเยวาติ วตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา มาตาปิตโร มหาราชกุลานิ อเหสุํ จนฺทา ราหุลมาตา อโหสิ เชฏฺฐปุตฺโต สารีปุตฺโต อโหสิ กนิฏฺโฐ ราหุโล อโหสิ ธาตี ขุชฺชุตฺตรา อโหสิ กุลพนฺธนเสฏฺฐี กสฺสโป อโหสิ มหาเสนคุตฺโต โมคฺคลฺลาโน อโหสิ โสมทตฺตกุมาโร อานนฺโท อโหสิ เสสปริสา พุทฺธปริสา อเหสุํ สุตโสมราชา ปน อหเมว สมฺมาสมฺพุทฺโธติ ฯ
จุลฺลสุตโสมชาตกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ปญฺจมํ ฯ
อิติ จตฺตาลีสนิปาตวณฺณนา นิฏฺฐิตา ฯ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๔๑
ดูหัวข้อนี้ในพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗