๗. สุพรหมสูตร

[๒๖๔] เอกมนฺตํ ฐิโต โข สุพฺรหฺมา เทวปุตฺโต ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ นิจฺจมุตฺรสฺตมิทํ จิตฺตํ นิจฺจมุพฺพิคฺคมิทํ มโน อนุปฺปนฺเนสุ กิจฺเจสุ อโถ อุปฺปตฺติเตสุ จ สเจ อตฺถิ อนุตฺรสฺตํ ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโตติ ฯ

[๒๖๕] นาญฺญตฺร โพชฺฌงฺค ตปสา ๔ นาญฺญตฺร อินฺทฺริยสํวรา นาญฺญตฺร สพฺพนิสฺสคฺคา โสตฺถึ ปสฺสามิ ปาณินนฺติ ฯ อิทมโวจ ฯเปฯ ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ #๑ รูปสญฺโญชนาติโคติ วา ปาโฐ ฯ ๒ โป. ม. นนฺทิราคปริกฺขีโณ ฯ #๓ ม. ฑยฺหมาโนว ฯ ๔ ม. โพชฺฌาตปสา ฯ อฏฺฐมํ กกุธสุตฺตํ