๑. ตโปกรรมสูตร

[๔๑๖] เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา อุรุเวลายํ วิหรติ นชฺชา เนรญฺชราย ตีเร อชปาลนิโคฺรเธ ๑ ปฐมาภิสมฺพุทฺโธ ฯ อถ โข ภควโต รโหคตสฺส ปฏิสลฺลีนสฺส เอวํ เจตโส ปริวิตกฺโก อุทปาทิ มุตฺโต วตมฺหิ ตาย ทุกฺกรการิกาย สาธุ มุตฺโต วตมฺหิ ตาย อนตฺถสญฺหิตาย ทุกฺกรการิกาย สาธุ วตมฺหิ สตฺโต ๒ โพธิสมชฺฌคูติ ๓ ฯ

[๔๑๗] อถ โข มาโร ปาปิมา ภควโต เจตสา เจโต ปริวิตกฺกมญฺญาย เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ ตโปกมฺมา อปกฺกมฺม เยน สุชฺฌนฺติ มาณวา อสุทฺโธ มญฺญสิ ๔ สุทฺโธ สุทฺธิมคฺคํ ๕ อปรทฺโธติ ฯ

[๔๑๘] อถ โข ภควา มาโร อยํ ปาปิมา อิติ วิทิตฺวา มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ #๑ ม. ยุ. อชปาลนิโคฺรธมูเล ฯ ๒ ม. มุตฺโต ฯ ๓ สี. ยุ. สาธุ ฐิโต สโต โพธึ #สมชฺฌคนฺติ ฯ ๔ ยุ. มญฺญติ ฯ ๕ ม. สุทฺธิมคฺคา ฯ อนตฺถสญฺหิตํ ญตฺวา ยงฺกิญฺจิ อปรํ ๑ ตปํ สพฺพํ นตฺถาวหํ ๒ โหติ ปิยาริตฺตํว ธมฺมนิ สีลํ สมาธึ ปญฺญญฺจ มคฺคํ โพธาย ภาวยํ ปตฺโตสฺมิ ปรมํ สุทฺธึ นิหโต ตฺวมสิ อนฺตกาติ ฯ อถ โข มาโร ปาปิมา ชานาติ มํ ภควา ชานาติ มํ สุคโตติ ทุกฺขี ทุมฺมโน ตตฺเถวนฺตรธายีติ ฯ ทุติยํ นาคสุตฺตํ