๑. อาฬวิกาสูตร

๕. ภิกฺขุนียุตฺต

๑. อาฬวิกาสุตฺตวณฺณนา

ภิกฺขุนีสํยุตฺตสฺส ปฐเม อาฬวิกาติ อาฬวิยํ ชาตา อาฬวินครโตเยว จ นิกฺขมฺม ปพฺพชิตา. อนฺธวนนฺติ กสฺสปสมฺมาสมฺพุทฺธสฺส เจติเย นวกมฺมตฺถาย ธนํ สมาทเปตฺวา อาคจฺฉนฺตสฺส ยโสธรสฺส นาม ธมฺมภาณกสฺส อริยปุคฺคลสฺส อกฺขีนิ อุปฺปาเฏตฺวา ตตฺเถว อกฺขิเภทํ ปตฺเตหิ ปญฺจหิ โจรสเตหิ นิวุตฺถตฺตา ตโต ปฏฺฐาย "อนฺธวนนฺ"ติ สงฺขํ คตํ วนํ. ตํ กิร สาวตฺถิโต ทกฺขิณปสฺเส คาวุตมตฺเต โหติ ราชารกฺขาย คุตฺตํ. ตตฺถ จ วิเวกกามา ๑- ภิกฺขู จ ภิกฺขุนิโย จ คจฺฉนฺติ. ๒- ตสฺมา อยํปิ อาฬวิกา ๓- วิเวกตฺถินี ๔- เยน ตํ วนํ, เตนุปสงฺกมิ. นิสฺสรณนฺติ นิพฺพานํ. ปญฺญายาติ ปจฺจเวกฺขณญาเณน. น ตฺวํ ชานาสิ ตํ ปทนฺติ ตฺวํ เอตํ นิพฺพานปทํ วา นิพฺพานคามิมคฺคปทํ วา น ชานาสิ. สตฺติสูลูปมาติ วินิวิชฺฌนฏฺเฐน สตฺติสูลสทิสา. ขนฺธาสํ อธิกุฏฺฐนาติ ๕- ขนฺธา เตสํ อธิกุฏฺฐนคณฺฑิกา. ปฐมํ.