๓. อันธกวินทสูตร

เอกํ สมยํ ภควา มคเธสุ วิหรติ อนฺธกวินฺเท ฯ เตน โข ปน สมเยน ภควา รตฺตนฺธการติมิสายํ อชฺโฌกาเส นิสินฺโน โหติ ฯ เทโว จ เอกเมกํ ผุสายติ ฯ อถ โข พฺรหฺมา สหมฺปติ อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺโณ เกวลกปฺปํ อนฺธกวินฺทํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ

เอกมนฺตํ ฐิโต โข พฺรหฺมา สหมฺปติ ภควโต สนฺติเกฏ อิมา คาถาโย อภาสิ เสเวถ ปนฺตานิ สยนาสนานิ จเรยฺย สญฺโญชนวิปฺปโมกฺขา ส เจ รตึ นาธิคจฺเฉยฺย ตตฺถ สงฺเฆ วเส รกฺขิตตฺโต สติมา กุลา กุลํ ปิณฺฑิกาย จรนฺโต #[๑] ม. ยุ. เอตฺถนฺตเร ปพฺพตนฺติ ทิสฺสติ ฯ อินฺทฺริยคุตฺโต นิปโก สติมา เสเวถ ปนฺตานิ สยนาสนานิ ภยา ปมุตฺโต อภเย วิมุตฺโต ยตฺถ เภรวา สิรึสปา ๑ วิชฺชุ สญฺจรติ ถเนติ ๒ เทโว อนฺธการติมิสาย รตฺติยา นิสีทิ ตตฺถ ภิกฺขุ วิคตโลมหํโส อิทญฺจ ๓ ชาตุ เม ทิฏฺฐํ นยิทํ อิติหีติหํ เอกสฺมึ พฺรหฺมจริยสฺมึ สหสฺสํ มจฺจุหายินํ ภีโย ปญฺจสตา เสกฺขา ทสา จ ทสธา ทส สพฺเพ โสตํ สมาปนฺนา อติรจฺฉานคามิโน อถายํ อิตรา ปชา ปุญฺญภาคาติ เม มโน สงฺขาตุํ โนปิ สกฺโกมิ มุสาวาทสฺส โอตฺตปนฺติ ๔ ฯ จตุตฺถํ อรุณวตีสุตฺตํ